Onderweg! 8 weken door australie, why wait till your grey?

3 filmpjes van 1 minuut van get-away in thailand

2010-12-23T04:25:00.000-08:00

2010-12-23T03:43:00.000-08:00

peddelen op de thaise zee

2010-12-23T02:29:00.000-08:00

brisbane friends!

2009-11-01T05:37:00.000-08:00

Hello Brisbane friend,
i dont think you have any idea how much we miss you!
Thanks for the book with pics and greetings!
such a precious book!
enjoy the video and let me know if we should post more often...
Bless, Henrike

2009-09-29T12:03:00.000-07:00

Remco en Eline bedankt!!!!

2009-09-29T04:34:00.000-07:00

congrats to L and A

2009-08-14T13:23:00.000-07:00

zijn er bijna

2009-05-01T05:45:00.000-07:00

hoi hoi,

met een moe lijf typ ik dit stukje op het vliegveld van singapore. Vera is de enige die slaapt...
Vanmorgen zijn we uit tioman vertrokken, en na de boot en heel veel bussen zijn we er voor mijn gevoel nu bijna, nog een vliegreis en dan zijn we in nederland.
Tioman was heerlijk en we hebben allemaal aan ons bruine kleurtje gewerkt en veel verse vis gegeten. De helft van ons werd nog een nachtje ziek, das wat minder...
en nu dus terug naar nederland! hopen dat de kinderen een beetje slapen onderweg en misschien wij dan ook... We lazen ook op internet dat er op de koningin was geschoten! wat een schok!
mijn brein word nu een beetje wazig... maar ik kan nu schrijven, tot snel!!!
xx Henrike

Tioman

2009-04-27T01:53:00.000-07:00

Groeten van het zon overgoten tioman.

We hebben het naar ons zin. Ons dag programma is als volgt;

9:00 Ontbijten
10:00 Zwemmen
12:00 Slapen en niks doen
2:00 Zwemmen, snorkelen, etc
5:00 geneietn van de zons ondergang
7:00 Eten en kids naar bed
8:00 verse vis van de BBQ eten
9:00 slapen

zoals jullie lezen lekker niks doen. Kids genieten enorm van de zee en het lekkere weer.

We hebben zin om jullie allemaal snel weer te zien. Zaterdag 2 Mei om 7 uur staan we op schiphol.

Groeten en tot snel

byron Bay

2009-04-19T05:13:00.000-07:00

hoi hoi! We zijn weer terug in Bris! Vorige week zijn we in Byron Bay geweest, begon met regen en op een gegeven moment stonden we midden in de nacht in een grote plas en bleef het water op een paar centimeter na uit onze tent.pfffff. We maakten een mooie wandeling rond de vuurtoren en zwommen bij Watego Beach. En aten mango macademia ijs (kan het meer queensland?). Daarna Twee heerlijk stranddagen met veel zonnebrand, barbeques en een bezoek aan de Farmers market, waar locale boerderijen hun producten verkochten. Wat een blik wierp in het hippie leven waarom de omgeving van byron bay bekent staat. Veel bloemetjes jurken, zwangere buiken, theo had het korste haar van alle mannen. Er liep een vrouw met een grote borst uit haar jurk en op haar andere arm een dorstige peuter. Er zat een man met golvend lang haar achter een harp maar we hoorde hem niet spelen. En verder op een vrouw met een gitaar. Ze hadden veel mooie dingen, locale koffie, kaas, fruit, groenten, suikerriet en worstjes van ranch relaxo. We hebben lekker ingeslagen!! De mannen hebben Mount Warning op geklommen en er waren geen wolken dus ze konden optimaal van het uitzicht genieten. vrijdag gingen reden we via het Springbrook Nationaal Park naar Brisbane. We bekeken de Natural Bridge en de Purling waterval (130 meter) omdat het de afgelopen weken superveel geregent heeft kwam het water met bakken naar beneden. Dit weekend was gevult met afscheidsfeestjes waar we een beetje droef over zijn. Nog een paar drukke dagen te gaan. Theo en else gaan morgen naar stradbroke island om een paar dagen van het strand te genieten. so long, henrike

Eastherfest 2009

2009-04-11T18:33:00.000-07:00

Gezegende pasen vanuit het regenachtige Toowoomba. We zijn weer op het Eastherfest tussen allemaal hossende feest vierende christenen om te vieren dat Jezus is opgestaan uit de dood.

Donderdag inde auto besloten we dat het toch wel erg leuk zo zijn als we het paas weekend op een christelijk festival zouden door brengen. Na een dag lang rijden donderdag avond aangekomen in het regenachtige Toowoomba. Tentje opgezet en camper gepaarkeerd en toe werd er op de deur geklopt. Zijn daar nog stoute kindertjes....

Of we de camper van het parkeer terrein wilden halen. Niet toegestaan. Theo Else en Vera camperen nu op de parkeerplaats net buiten het festival wat prima gaat. Het festival is gezellig leuke muziek, leuke mensen en de kinderen vermaken zich de hele dag in het kinderen gedeelte.

Het plan is om morgen naar Byron bay te gaan en tot en met vrijdag daar lekker aan het strand te camperen.

Een gezegend pasen gewenst en tot het weekend van 2 mei.

Hidding en Gootjes

sydney

2009-04-07T02:45:00.000-07:00

else is vandaag de gast reporteur voor de blog!Alweer bijna een week verder! We zitten nu in Sydney op een camping in een nationaal park. Volgens ons is heel Australia een nationaal park. We hebben niet het gevoel in een big city te zijn, hoewel de vliegtuigen boven onze neus landen en opstijgen. Na ons stormavontuur in Wilson Promotory Park zijn we doorgereden naar een klein plekje, ergens in the middle of nowhere, maar dat is overal hier, op een natuurcamping aan het strand. Leuke wandeling gemaakt, vuurtjes gestookt, rondstruinende possems bestreden,wijntjes en biertjes gedronken. Alle kids hebben lekker op het strand gespeeld. Daar hebben we twee nachtjes geslapen en daarna doorgereden langs een mooi route naar eigenlijk een zelfde soort camping in Jarvis Bay, en met hetzelfde recept. Heel erg relaxed dus. Daar hebben we ook geweldig gewandeld langs hoge kliffen en was gezwommen in de Pacific Ocean. Dat doen de Hiddings wekelijks, maar Theodoor en Else en Vera natuurlijk niet! Op deze camping hebben we ook weer heerlijk vuurtjes gestookt en gebbqed. We worden steeds iets vroeger wakker en gisteren, zondag was dat al rond 7.30. Dus zijn we vroeg vertrokken richting Sydney. Langs een mooie zeeroute kwamen we in de middag al op de camping aan. Bleek dat de klok verzet was.... dus een uurtje langer. Vroeg gegeten en toen is Elbert gaan babysitten op de vier kids en zijn Henrike, Else en Theodoor naar de Hillsong kerk in Sydney gegaan... gevonden dankzij de tomtom van Elbert. Wel wat tolpoorten gemist, maar goed...
Vandaag hebben we rondgelopen en gevaren in Sydney. Mooie skyline, groene stad, twee bikini´s gescoord etc. Voor Elbert en Henrike was het de vierde keer... maar wel hun favorite... We zijn even in het Opera House geweest, wat vooral Eliam geweldig vond. De kids herkennen de dingen die ze zien uit de reisboekjes en vinden dat heel leuk. We hebben ook gevaren naar een soort mooie uithoek Manly van Sydney met een mooie baai leuke winkeltjes. Uiteindelijk nog in de city gegeten bij Elbert favorite Thai restaurant, lekker en spicy.
De kids gaat heel goed, Vera is een grote atttactie en wordt door de kids baby Vera genoemd...The prem – de kinderwagen- zorgt ervoor dat we overal voorrang hebben en soms kan Bloem er ook even in zitten. Vera slaapt in haar travelcot boven in de camper en doet dat heel goed. Ze maakt ons ´r ochtends wakker met papa, papa, papa. Donderdag gaan richting Port Macquire, no worried mats!

p.s vandaag naar blauwe bergen geweest,toeristisch en ver rijden maar wel heel mooi. nu nog één dagje chillen op de camping en dan kijken of we een plaatsje kunnen vinden op een camping, ´t schijnt druk te zijn met Pasen. Geert Jan en Sander, fijne verjaardag en van harte van ons allemaal....

melbourne tot de kust

2009-03-31T23:24:00.002-07:00

Melbourne tot nu
Donderdag verlieten we mooie limestone coast en de Great Ocean Road. In Torqau wandelden we op Bells Beach en keken we naar de vele surfers in het koude water. Rip Curl was een groot surf evenement aan het opbouwen, tribunes, score borden en tijdelijke gebouwen werden neergezet. Ook keken we bij de surfwinkels in surfcity. Op een regenachtige middag belanden we in de Salvos van Torqua ( tweedehands winkel) en het was grappig om daar alle surfmerken terug te zien.
Aangekomen in Melbourne vonden we een camping in het bos. We namen een dag de trein naar het centrum, bezochten de Gallery van Victoria, en de botanische tuin en hoorden het hoge gierende geluid van de Grand Prix. Liepen nog even over de Victoria Market en namen de tram. Op zaterdag bezochten we de ´Heide´ een private kunstcollectie met moderne kunst. Een door een stel verzamelde collectie met grote beelden tuin en een tentoonstellings ruimte. De Tentoonstelling ging over modernisme in australie, de invloed van het Bauhaus en hoe Moderne ideeen het australische dagelijks leven en cultuur beinvloeden. Er waren ook meubels te zien en televisiefragmenten en het verband tussen Moderne ideen en zwempakken en de surf en zwemcultuur werd uitgelegd.
De kinderen snapten goed dat ze niets moesten aanraken en deden dat netjes en keken overal naar daarna gingen we lekker picknicken in de beeldentuin. Inmiddels was het lekker opgewarmd en zwommen we in het zwembadje van de camping.
Zondag wandelden we in de Dendalongs, een heerlijk bos. Rond Melbourne hebben de mieren enorme afmetingen. Je zou ze een naam kunnen geven een halsband omdoen en hun poep opruimen met een klein plastic zakje.
Maandagochtenvroeg was het tijd om de tent in te pakken en naar het hotel van Theo en Elze te rijden. We vonden ze in een enorme kamer in een excentriek karaktervol hoteltje bij Brunswickstreet, ze hadden lekker veel geslapen en het was heel leuk kleine vera te zien. Een vrolijkerd die je niets hoeft te vertellen! Ze vond de kinderen reuze gezellig. We liepen samen naar het Chineeze museum waar elze natuurlijk even een kijkje moest nemen. Natuurlijk stond de ´allerlangste chineeze draak´ tentoon, en inderdaad. Hij was behoorlijk lang. In de middag haalden we de camper op en vertrokken we naar het zuiden, the wilson promotory. Een paar dagen geleden weer opengestelt voor bezoekers omdat het ook door de bosbranden was getroffen. De aangerichte schade was goed te zien. Kilometers bos afgefikt. Soms alleen geblakkerde stammen soms alleen nog zand en wat stompjes over. Verbazingwekkend ook hoe stukken bos fel groen waren van nieuwe takken en bladeren die alweer groeien. In het eerste stadium na de brand groeien de takken en bladeren vanuit de stam, later pas weer uit de takken.
De nacht was de slechste nacht van onze reis. Het ging steeds harder stormen en de tent werd de hele nacht heen en weer geschud. Hoewel de kinderen lekker sliepen lagen wij de hele nacht wakker omdat we ons zorgen maakten over de tent. (onze vorige tent is in tasmanie kapot gewaait, dus we zijn lichtelijk getraumatizeerd). Door de ventilatie gaten in de tent vloog allemaal as en zand naar binnen. In de vroege ochtend ging het nog erger waaien en hebben we de tent ingepakt. Natuurlijk lagen theo en elze nog lekker te slapen in hun camper. We maakten een ontbijtje in gezelschap van twee groten kangaroes, maar het waaide zo hard dat de pannekoeken van de barbecue afwaaiden.
Na een wandeling in de mist vetrokken we wat eerder dan geplant naar het noorden op zoek naar minder stormachtig weer. We overnachten in bij Sale in de buurt en zijn nu onderweg naar de zuidelijke kust van New South Wales.

melbourne tot de kust

2009-03-31T23:24:00.001-07:00

melbourne tot de kust

2009-03-31T23:24:00.000-07:00

begin Great Ocean Road

2009-03-23T00:16:00.000-07:00

vandaag heerlijk weer. de 12 apostelen bekeken en lekker op een strand geluierd.
Morgen rijden we de Great Ocean Road, het icoon van autstralie, dan een paar dagen rond Melbourne.
tot snel weer!

Grampians!

2009-03-21T03:04:00.000-07:00

We verlieten de Coroong, door nog een wandeling te maken door een stukje van het park, een soort historische wandeling die vertelde over de Chinese goudzoekers, die Victoria omzeilden omdat ze daar een belasting moetsen betalen en via Adelaide door de Coroong naar de goudvelden liepen, velen verdwaalden of kwamen om in het ongenadige Australische klimaat. Australische gidsen verdienden door groepen Chinezen de weg te wijzen. Aboriginals hielpen ze bij het vinden van waterbronnen. Er was een waterput overgebleven en de restanten van een Chinees eethuis, waar de goudzoekers even konden opladen. De wandeling was heet, droog en saai, misschien gaf het daardoor wel een indruk van hoe het leven in deze streek is. We zagen ook een Emuspoor in een droog meer, je kon zien dat hij rende want de sporen lagen wel 3 meter uit elkaar, ongelooflijk!
In Robe, aan de ´Limestone Coast´ hebben we een stoer 4 WH drive track gereden, langs de kust en door de duinen, In het Little Dip Nationaal Park. Bloem spotte een mooie kangoeroe, en we kwamen vast te zitten op een duin. Eigenlijk hoort dat er een beetje bij, vast komen te zitten als je 4 Wheeldrived. Gelukkig kwamen we met een beetje graven en wat lucht uit de banden weer uit het mulle zand. Dan is vastzitten niet zo erg, als je weet dat het goed afloopt...
We ontmoeten ook nog twee stoere nederlandse meiden in een kroegje.
Gisteren een saaie dag rijden naar de Grampians, na de weg erna toe hield de saaiheid op, wat een prachtige plek! Torenhoge steile rotsen, kleine stroompjes en avontuurlijke wandelpaden. We hebben voor drie nachten een cabin gehuurd in Halls Gap. Om ons heen hoppen ontelbare kangaroes en de bomen vol kaketoe´s.
Vandaag zijn we naar de Pinnacles gewandeld, de top van een berg, de wandeling was spectaculair. Wat waarschijnlijk gemakkelijker word uitgedrukt in foto´s dan in mijn woorden. Het gebied heet Wonderland, ja, moet ik dan nog meer zeggen?
We zijn hier nog twee dagen en dan gaan we richting the Great Ocean Road. En nog maar 11 dagen, en dan gaan Theo en Elze ons vergezellen!!
Tot snel,
p.s. Tot nu toe is internet behoorlijk schaars tijdens deze reis, vandaar dat jullie niet zoveel van ons horen... Om over foto+s opladen nog maar te zwijgen...

Njarrindjeri

2009-03-16T22:18:00.001-07:00

We reden naar de kust en stopten bij Coorong nationaal Park, een park met veel duinen, meren en strand. Het waaide ontzettend hard en was heel erg afgekoeld, we konden ons niet voorstellen dat we de vorige dag aan het strand hadden gezeten met 33 graden.
We vonden een uitgestorven kampeerboerderij, en na even zoeken vonden we iemand die aan een auto sleutelde, hij vond het prima als we onze tent opzetten, we konden de wc en douches gebruiken en de eetzaal en keuken, alle deuren waren open.
Het was een merkwaardige plek. In een afgelegen nationaal park, bij een lege kampeerboerderij, een eenzaam tentje en enorm harde wind en regen. We kookten op de 10 pitten van de kampkeuken en aten in de grote eetzaal.
We reden op de 4whdrive tracks van het park en maakten een paar natte wandelingen. We ontmoeten ook de mensen die de kampeerboerderij runden, het was een Aboriginal stel, twee elders van de Ngarrindjeri Tribe, waarvan de voorouders als jaren (misschien wel 1000) in dit gebied woonden. Leefden van de vissen en vogels, kangaroes en emu's. Het kamp waar we logeerden gebuikten ze voor grote groepen en als centrum om mensen te vertellen de cultuur van hun tribe. En het te behouden en documenteren. Ze hadden ook een museum. Het was een heel mooi en informatief museum, helemaal wetende dat het geen officieel, rijksmuseum is. Ik ben al in veel musea geweest om te leren over Aboriginal cultuur, maar dit was (eindelijk) duidelijk en niet gehuld in politieke correctheid/vaagheid.
Het Ngarrindjeri volk kende veel tegenslag, vooral sinds de komst van de blanken. In de afgelopen 150 jaar is hun land afgepakt, zijn ze tegen hun zin verhuist en zijn veel kinderen gestolen.
Inmiddels waren er een oom en een tante van het stel (Tom en Ellen) in ons gesprek beland en ze vertelden dat beide mannen (Tom en de oom ) waren gestolen van hun moeders, En dat ze beide een rechtzaak hadden aangespannen tegen de overheid en dat hadden gewonnen. In die tijd was er voor Aboriginals geen reden nodig om kinderen weg te nemen (zoals verwaarlozing of mishandeling) omdat er werd aangenomen dat ze niet goed voor hun kinderen wilden zorgen en het ' wilde' kinderen zouden worden, net als hun ouders.
Hartverscheurend om de verhalen te horen en de brieven te lezen van de moeders die ze stuurden omdat we hun kinderen terug wilden. De oom vertelde dat hij 40 keer een fiets had gestolen om van adelaide (waar hij in een kostschool woonde) terug naar zijn thuisland en moeder te fietsen, en dat hij nooit verder kwam dan de bergen rond adelaide en dan door de politie werd teruggebracht.
Ze hebben er een klein boekje over geschreven en blijven vechten voor gelijke rechten en gelijkwaardige kansen voor hun kinderen, met behoud van hun cultuur.
Ellen gaf de techniek van het traditionele weven door aan vrouwen van de Njarrindjere en andere geintereseerden, ze gebruiken de gras uit de omgeving. In het museum lagen een aantal hele oude tasjes en kommen die nog bewaard waren gebleven. Ze is vorig jaar met een groep njarrindjeri vrouwen naar amerka gereist voor een internationaal wevers congres, en Tom was mee gegaan en sprak over de njarrindjre cultuur en de strijd van de Aboriginals op Harvard. Het was een bijzondere ontmoeting die eindigde in het uitwisselen van emailadressen en goede wensen en de hoop elkaar nog eens weer te zien, Ellen gaf me nog drie boeken over hun cultuur en hun gevecht voor de stolen generation.
Nog een beetje duizelig en dankbaar voor de bijzonder ontmoeting vertrokken we naar het zuidoosten.
Het blijft koud en regenachtig en we blijven hier in Robe nog een dagje en dan vertrekken we naar de Grampians, een berggebied tussen Adelaide en Melbourne
Ellen zei over het weven: The weaving pattern represents life, stitch by stitch, circle by circle. The lands, water and all living things are connected like family.

een geluidje

2009-03-16T22:16:00.000-07:00

Robe, zuidkust van zuidaustralie. Genoemd de Limestone coast. Hoe water en de wind de kust heeft gebeeldhoud, sleuven, holen. Het slijten van de limestone gebeurt natuurlijk het meeste waar de branding de kust raakt daardoor onstaan er gevaarlijke overhangende cliffen waarop gezellig wandelen russisch roulette is.

Vanuit de Outback gingen we naar het Bel Air Nationaal Park in Adelaide, het park ligt op de heuvels van Adelaide, en het was 15 minuten rijden naar het centrum. Het park stond vol grote Gumtree´s en af en toe zagen we een koala een dutje doen.
Onze tentstokken geven wat problemen dus we gingen Adelaide in om te kijken of we vervangende stokken konden krijgen, dat kon gelukkig, we hoefden er maar twee dagen op te wachten. We bekeken de musea van adelaide, wat mooi en interessant was, Adelaide is een ruime groene stad, en de woonwijken waar we doorheen reden waren prachtig. Heel anders dan Brisbane, met veel meer Europese invloeden, en meer historie. De ligging is prachtig, in de heuvels, aan de kust.
In de volgende dagen werd het lekker warm. We maakten een prachtige wandeling langs de kust, het is een stukje kust waar je heel goed aardlagen kan zien, en er word daar veel onderzoek gedaan naar de verschillende periode in de geschiedenis van de aarde en ijstijden enzo. Daarna was het hoog tijd de verkoeling van het strand op te zoeken. Omdat het in een baai ligt is er niet echt branding, wel super helder water en lekker koel.
Aan het einde van de dag konden we de tentstokken ophalen en de volgende dag vertrokken we weer. We gingen in de ochtend naar een dierentuin en kregen een uitgebreide `see and tell` over australische dieren. We begonnen met twee Emu´s, waarover we leerden dat de mama's enkel het ei leggen en de vaders het daarna overnemen, en ook verdwaalde weesjes onder hun hoede nemen. Op deze manier kunnen de papa's wel met 25 Emukindjes door de Outback rennen. En ondertussen zit mam's met haar erome Emuogen naar de volgende breedgeschouderde Emupapa te knipogen.
En na de giftige spinnen en werd ons een Groene boom kikker getoond. Nu wist ik dat ze een spectaculaire roltong hebben waarmee ze langsvliegende insecten naar binnen sleuren. Maar ik wist niet dat ze niet alleen van die grote bolle ogen hebben om mee rond te kijken, maar dat als de kikker een te grote prooi heeft om in een keer naar binnen te werken ze bij gebrek aan kaken haar oogleden sluit en die grote oogballen naar binnendrukt om daarmee haar eten te pletten. Pfff, wat ben ik ineens blij met mijn tanden... En dat is nog niet alles uit de kikkers truckendoos, als ze iets giftigs eten, of dat vermoeden, kunnen ze hun komplete maag binnenste buiten uitspoegen, en dan met hun voorpootjes schoonvegen. Is alles verwijderd , slikken ze hun eigen, schone maag weer in.
Helaas kent Eliam deze truuk niet, toen we verder reden na de dierentuin klaagde hij over een zere buik, en even later zag ik in mijn ooghoek een oranje/gele veeg. Eliam spuugde de hele auto door...

sorry, voor het engels..

2009-03-11T04:39:00.000-07:00

we hebben weinig internet mogelijkheden en ik heb een verslagje in het engels getypt, vandaar dat ik dit nu even post op de blog, hopenlijk kunnen we snel eens wat foto´s en tekst schrijven..
tot snel, vanuit adelaide, ons.
We are on our way for a week now and saw lots and lots of outback.
I understand now why so many of you havent been to Ulluru and the Red Centre. It is a long long drive and lots of jelly beans away.
From your goodbye´s In toowoomba we drove to Tamworth. The kids did well and we camped in Tamworth for a night. We left the next morning and drove to Cobar where we camped at a misrable campground in Cobar, a small quitte depresing mining town. It was expensive and dry, you had to pay for barbie´s that didn´t work, and shower in some iron cage kind of block. Next to our tent was a huge light, as if it was still day, why do they put those things on a campground? Like there is nightly workroads taking place.
Next Plan was to camp at Broken Hill next. There was a huge sandstorm and being out of the car was like being blowdryed and sanded at once. We arrived in the afternoon so decided to hit the road again and ended up in the pitoresque town on Quorn, in the south of the Flinders Range, which was cute and nice and all that. It had an old railway station and old hotels and it could easily be a décor of a movie in the 30´s. We stayed there for another day for a nice break, we did a beautiful Gorge walk in the south of the ranges, which was supposed to be the home of the yellow footed Rock Wallaby, we where there around noon, so unfortunately did not spot one, and you would guess they are hard to miss with those feet...
We packed the car again to drive to the red cente and made it to Coober Pedy. Right in the desert but with supposently lots of precious stones in the ground. In 1913 will Hutchison a 14 yr old boy (dont ask me what he was doing in the desert) found an Opal on the ground, ever since people from all over the world looked for their strike of luck in the desert and lots of the rock around Cooper Pedy has been turned upside down. We found the town quitte depressing and dusty, lots of aboriginals hanging about and lots of bottle shops, opal shops and pokies. A bit sad. You could just smell the air of greed, luck and gamble in the air. It is a tough place to live and I guess people making the sacrifice of living in the dry desert feel they should be rewarded at some point with a lucky find of a chunk full of opal and be an instant millionaire. The miners found quickly that live underground was much more bearable and cooler than the heat off the desert, not to mention the flies! So 50 percent of people live underground. We visited an underground church and camped underground as well (no need to pich the tent). It was lovely.
Next stop, Ulluru! Yay! Watched the sunset with some wine and was gorgeous, next day we got up close and that was even more amazing. So see the structure and all the holes and bumbs. I can understand that is has great significants to the aboriginal people. It was also nice to learn more about their culture in the visitors center. We where quite surprised to see so many people climbing the rock. The Aboriginal people communicate very well that they dont like it and explain why, at the start of the clim there is even an information board explaining it in 8 (eight!) languages. Still bus loads of people go up. Backpackers, families with children, older couples. I guess they could easily close it off (they do if it is to hot or windy) but I guess they leave it up for people themselves to be respectful and considered off the culture of which they are guests. We where disappointed and shocked.

After walking around Ulluru and the Olga´s we dived in the little pool at the campground. Nice!
Next day packed again and went off to the Kings Canyon. Majestic, as a Kings Canyon should be...
very impressive and a beautiful walk in the gorge. You fell little and overwhelmed by beauty and greatness.
We changed plans to do some tracks because weather forecast was expecting some hot days. The children did very well till now and we did not want to stretch them and ourselves to the outer limits, so decided to drive back south. So here we are now, 300 km south of Coober Pedy, in a 60´s motel room with 3 sleeping children and a dripping tap as background sounds.
Seeing the outback definitly adds to our aussie experience. The distances so vast, the remoteness. The feeling it gives you. Nothing I could have imagined, only experience. I did not think it was boring, as there is great variation in what you see, colours, depth, changes in vegetation. For some reason my heartbeat would not go very slow, as the remotenss, heat and bareness did not put me at ease. Being in the capsule of our car, knowing to stay on the main road, having water and fuel, did make me secure a little bit. But the landscape looks unforgiving and in a way she is. It gives me great respect for explorers who had know idea where they where going and where the next water would be. Even more respect and admiration for the people living in this land for centuries. Sustainable, taking only what they needed, strongly connected to the landscape and knowing her stength treasures and limits and also their own. (bought book, the original autralians, by J. Flood to find out more).

Now time for a good sleep, thankfull for all we have seen, to be continued,

Henrike

p.s lost our blond nomads tire cover in a sand storm near coober pedy, so sad...

We are on our way for a week now and saw lots and lots of outback.
I understand now why so many of you havent been to Ulluru and the Red Centre. It is a long long drive and lots of jelly beans away.
From your goodbye´s In toowoomba we drove to Tamworth. The kids did well and we camped in Tamworth for a night. We left the next morning and drove to Cobar where we camped at a misrable campground in Cobar, a small quitte depresing mining town. It was expensive and dry, you had to pay for barbie´s that didn´t work, and shower in some iron cage kind of block. Next to our tent was a huge light, as if it was still day, why do they put those things on a campground? Like there is nightly workroads taking place.
Next Plan was to camp at Broken Hill next. There was a huge sandstorm and being out of the car was like being blowdryed and sanded at once. We arrived in the afternoon so decided to hit the road again and ended up in the pitoresque town on Quorn, in the south of the Flinders Range, which was cute and nice and all that. It had an old railway station and old hotels and it could easily be a décor of a movie in the 30´s. We stayed there for another day for a nice break, we did a beautiful Gorge walk in the south of the ranges, which was supposed to be the home of the yellow footed Rock Wallaby, we where there around noon, so unfortunately did not spot one, and you would guess they are hard to miss with those feet...
We packed the car again to drive to the red cente and made it to Coober Pedy. Right in the desert but with supposently lots of precious stones in the ground. In 1913 will Hutchison a 14 yr old boy (dont ask me what he was doing in the desert) found an Opal on the ground, ever since people from all over the world looked for their strike of luck in the desert and lots of the rock around Cooper Pedy has been turned upside down. We found the town quitte depressing and dusty, lots of aboriginals hanging about and lots of bottle shops, opal shops and pokies. A bit sad. You could just smell the air of greed, luck and gamble in the air. It is a tough place to live and I guess people making the sacrifice of living in the dry desert feel they should be rewarded at some point with a lucky find of a chunk full of opal and be an instant millionaire. The miners found quickly that live underground was much more bearable and cooler than the heat off the desert, not to mention the flies! So 50 percent of people live underground. We visited an underground church and camped underground as well (no need to pich the tent). It was lovely.
Next stop, Ulluru! Yay! Watched the sunset with some wine and was gorgeous, next day we got up close and that was even more amazing. So see the structure and all the holes and bumbs. I can understand that is has great significants to the aboriginal people. It was also nice to learn more about their culture in the visitors center. We where quite surprised to see so many people climbing the rock. The Aboriginal people communicate very well that they dont like it and explain why, at the start of the clim there is even an information board explaining it in 8 (eight!) languages. Still bus loads of people go up. Backpackers, families with children, older couples. I guess they could easily close it off (they do if it is to hot or windy) but I guess they leave it up for people themselves to be respectful and considered off the culture of which they are guests. We where disappointed and shocked.

After walking around Ulluru and the Olga´s we dived in the little pool at the campground. Nice!
Next day packed again and went off to the Kings Canyon. Majestic, as a Kings Canyon should be...
very impressive and a beautiful walk in the gorge. You fell little and overwhelmed by beauty and greatness.
We changed plans to do some tracks because weather forecast was expecting some hot days. The children did very well till now and we did not want to stretch them and ourselves to the outer limits, so decided to drive back south. So here we are now, 300 km south of Coober Pedy, in a 60´s motel room with 3 sleeping children and a dripping tap as background sounds.
Seeing the outback definitly adds to our aussie experience. The distances so vast, the remoteness. The feeling it gives you. Nothing I could have imagined, only experience. I did not think it was boring, as there is great variation in what you see, colours, depth, changes in vegetation. For some reason my heartbeat would not go very slow, as the remotenss, heat and bareness did not put me at ease. Being in the capsule of our car, knowing to stay on the main road, having water and fuel, did make me secure a little bit. But the landscape looks unforgiving and in a way she is. It gives me great respect for explorers who had know idea where they where going and where the next water would be. Even more respect and admiration for the people living in this land for centuries. Sustainable, taking only what they needed, strongly connected to the landscape and knowing her stength treasures and limits and also their own. (bought book, the original autralians, by J. Flood to find out more).

Now time for a good sleep, thankfull for all we have seen, to be continued,

Henrike

p.s lost our blond nomads tire cover in a sand storm near coober pedy, so sad...

Berichtje uit Quorn

2009-03-03T21:31:00.001-08:00

Uit broken Hill zijn we in dezelfde middag doorgereden naar Quorn, dat was 870 kilometer op 'e'en dag. Dat was erg veel. Broken Hill was desolaat en er was een grote zandstorm. Het plan was om daar een dag te blijven, maar het was er heet en het zand vloog om je oren, de camping was een kale zandvlakte en dat was allemaal erg onaantrekkelijk, als het de bedoeling is dat je uitrust van het rijden. Dus we zijn doorgereden naar het zuiden van de Flinders ranges.
Hier is het prachtig, heel veel vogels en het plaatste is heel pitoresque, er was hier een trein naar het noorden en dat zorgde voor een grote ' boom' en mooie hotels en winkeltjes. Je gaat terug in de tijd.
We hebben vandaag een hele mooie stoere wandeling gemaakt. door een stuk van de flinders. Hellaas typ ik dit in de bieb en kan ik geen foto's erbij voegen.
Outback is erg bijzonder, het is zo desolaat en het is prachtig op een soort angstige manier. Zo dor en genadeloos is het landschap, niet saai, want er veranderd steeds iets. Maar je word er niet ontspannen van, en dan zitten wij nog in de veilige capsule van onze auto. Je krijgt grote waardering voor de eerste bewoners van australie, die hier wonen! en de ontdekkingsreizigers, die te voet of met paarden door dit landschap trokken, niet wetend waar het volgdende water zou zijn.
oh, nu moet ik echt stoppen!
we gaan nu naar cooper pedy en de volgende dag naar Ulluru waar we een poosje willen blijven.
tot snel!

reisbericht uit Broken Hill

2009-03-02T19:05:00.000-08:00

He kort berichtje van ons. We zijn nu in Broken Head en op weg naar Uluru. De laatste paar uur hebben we door leegte geredn. Erg interresant maar ook lonley. Vandaag nog een stuk rijden en dan morgen een dagje rust. De reis gaat goed kinderen vinden het leuk en raken gewend aan het rijden. We zullen snel wat meer schrijven

elbert en henrike

toowoomba

2009-02-28T02:18:00.000-08:00

We zijn twee daagjes bij de familie Henderson, onze australische ouders.
Onze vriendin Jeanne is er ook. Het is hierlijk hier, rustig, grote tuin om rond te rennen, en uitrusten van de hectische verhuistijd. Morgen gaat onze trip beginnen in ongeveer 6 dagen 3180 kilometer rijden naar Ulluru. De auto is ingepakt, kaarten zijn bestudeert, kinderen geinstrueert, auto een goede servicebeurt, veel tips gekregen...
over een maand ontmoeten we theo en else in Melbourne.
Een leuke foto van waterpret met jeanne en de kinderen.
tot snel!

Vakantie

2009-02-27T21:25:00.000-08:00

Zo hier ben ik dan twee jaar werken in Australie zit er op. Gisteren mijn laatste dag op mijn werk. Afscheid viel me zwaar en het was raar om afscheid te nemen van goede vrienden. Het is net een droom welke ten einde is.

Mijn werkgroep had een afsheid georganiseerd en mijn baas sprak te aardige woorden over hoe goed het hier gegaan is en hoe belangrijk ze mijn bijdrage binnen het kantoor hebben gevonden. Ik word er dan altijd een beetje stil van. Ik doe gewoon mijn werk ben aardig voor mijn collega´s help ze waar ik kan en probeer er een leuke tijd van te maken. Conclusie ik vind het jammer om weg te gaan. Mijn baas gaf al aan als je weer homesick wordt kom je maar weer terug. Goede mensen kunnen we altijd gebruiken hier.
De avond werd afgesloten met drinks in onze lokale werkkroeg. Ik ben maar weer begonnen met Heineken drinken om al vast te wennen.

Deze week zijn we hard aan het werk geweest om alles klaar te krijgen voor de verhuizing. De spullen zijn opgehaald en het huis is schoongemaakt. Raar om alles af tesluiten maar het is gelukt. We zijn nu in Toowoomba en het plan is om morgen of overmorgen te vertrekken naar Alice spring 3.000Km voor de boeg in 6 dagen. We zullen jullie laten weten hoe het gaat. Nog twee maanden en dan zijn we weer te bewonderen.

hilde en familie

2009-02-17T16:00:00.000-08:00

sinds hilde en geert jan er zijn is het zo'n gekkenhuis dat er van bloggen niet veel is gekomen! Vandaag pas ik op alle kinderen want vanmorgen zijn Hilde en Geertjan naar een romantisch hoteletje in Melbourne gevlogen voor drie dagen. Tussen het oppassen door probeer ik dus een stukje te schrijven, misschien niet zo'n briljant idee maar ik doe mijn best...
Over drie dagen hebben we een Garagesale waar we onze spullen proberen te verkopen, het huis moet worden gesorteert in spullen die we op onze reis nodig hebben en welke we op willen sturen naar nederland. het verhuizen draagt nog een beetje bij aan het gekkenhuis!
Maar om jullie een beetje op de hoogte te brengen wat hier allemaal gebeurt. Het is reuze gezellig met hilde en geertjan erbij en superleuk om Lucie voor het eerst te zien!
Lois speelt heel erg leuk met luca en eliam, en als ze het wat rustiger aan wil doen zoekt ze Bloem op.
Elbert is gewoon aan het werk dus de meeste dingen ondernemen we zonder hem. We hebben lekker gezwommen op de southbank natuurlijk.
Daarna zijn Hilde er Geertjan met hun huurauto naar Lady Musgrave iland gereden, om daar te logeren en een dag te snorkelen op het Koraal rif. Ze hebben met schildpadden gezwommen en veel vissen gezien en zijn ietsiepietsie verbrand... Ook zijn ze naar Mon Repos geweest, waar wij vorig jaar ook de schilpadden uit hun eitjes hebben zien kruipen. Na drie dagen spraken we af hun op het strand bij Bribie Island te ontmoeten. Dus wij met een auto vol kinderen naar het strand en daar ontmoeten we Hilde en Geert Jan. we aten lekkere Fish en Chips aan het einde van de middag. Ging er ineens een groot alarm. Ik ging kijken op het strand en er zwom een enorme haai door de branding. Zo eng!! Net als in de films en tekenfilms zie je zon grote fin boven het water uit. Echt eng eng eng!
Gelukkig zijn er dus lifesavers die op zulke dingen letten!
De week daarna gingen Hilde en Geert Jan met de kinderen een nachtje bij Binna Burra slapen, in het lamington Nationaal park. waar ze een speciaal voor hun georganiseerde Bush Tucker excursie deden, waarbij een ranger je allerlei eetbaars uit het regenwoud laat proeven.
Een paar dagen later gingen we met z'n allen naar Stradbroke Island, kamperen met een paar andere nederlandse stellen. Het was eerst heel nat en stormerig, maar gelukkig hadden we ook nog mooie stranddagen! Eergisteren kwamen we daarvan terug.
Als ik dit zo opschrijf hebben ze heel wat gezien in de omgeving van Brisbane. En nu zijn ze in melbourne. Ongeveer tegelijk met ons vertrekken we allebei in tegengestelde richting, zij rijden nog een ruime week naar sydney en vliegen dan via brisbane naar huis, en wij gaan op pad naar het midden van australie. We hebben onze route nu wat aangepast omdat er zo veel overstromingen zijn. (en we liever niet al snorkelend gaan reizen) Bovendien zijn er verhalen dat door de overstromingen krokodeillen en slangen uit hun normale leefgebied zijn gespoelt en in overstomingswater zwemmen, helemaal verward en waarschijnlijk hongerig... dus in gebieden waar ze normaal nooit zijn worden ze ineens gezien. Ik denk dat ons tentje dan niet veel bescherming bied tegen een hongerige Crock...
tot snel!

warm en nat

2009-01-22T15:08:00.000-08:00

Terug in Queensland, is het nu typisch brisbane weer in de zomer.
Heet en benauwd.
Vannacht heeft het de hele nacht geregent en verder is het heel heet.
Dus als we de kans hebben een zwembad in te duiken doen we dat!
Verder voelt deze periode een beetje merkwaardig, we willen nog zoveel mogelijk leuke dingen doen met onze australische vrienden, maar het is ook allemaal een beetje onbestemd en afronden. Elbert heeft het deze week rustig op zijn werk maar de komende weken weer druk. En we bereiden ons voor op alle reizen die te komen staan, onze plannen veranderen steeds weer een klein beetje. Maar Globaal is het plan hetvolgende:
Hilde en Geert Jan komen volgende week, (!!!!) we hebben natuulijk veel zin om lucy te ontmoeten. We zijn met hun in en rond brisbane, en geven ze de mogelijkheid voor twee minivakantietjes als stel, terwijl ik op hun meisjes pas. Ze gaan naar de Great Barrier Reef en naar Melbourne. Eind febr. verhuizen we, moeten we ons huis opleveren en gaan we in onze auto&tent leven voor 9weken ofzo!. Eerst hebben we ongeveer 3 a 4 weken om 3000 km. door de woestijn te reiden naar Ullurru in het midden van australie, en daarna naar het zuiden, Adeliade, en naar melbourne, waar we Theo en Elze hopen te vinden, om met hun in 4 weken terug naar Brisbane te reiden, onze auto te verkopen en dag te zeggen. Daarna via maleisie (1 week) terug naar schiphol...

Maar we blijven onze plannen bijstellen, er zijn nu bijvoorbeeld hele grote overstromingen in de woestijn, en de Rangers van die gebeiden zetten informatie over de wegen op internet. We zagen gisteren dat één van de wegen die we wilden nemen 1 meter onder water staat. Dat kan er over een paar weken natuulijk heel anders uitzien, maar goed, we moeten dus misschien een andere route nemen...

we houden jullie op de hoogte.

Tasmanie deel 6

2009-01-14T17:41:00.000-08:00

De laatste dagen campeerden we in het Nationaal Park bij Liffey Falls, ondanks dat het hoogsiezoen is stond er bijna niemand. Het was een prachtige plek, met twee stroompjes, hoge bomen en veel ruimte.
voor we gingen slapen maakten we een vuurtje en roosterden marshmellows, YummmYumm.
Afwassen in het riviertje (zonder zeep natuurlijk)en vanaf de tent wandelden we naar de Liffey Falls, maar nadat we het bordje hadden gelezen durfden we bijna niet meer...
Levensgevaarlijk al dat gewandel!!

Tasmanie deel 7 (laatste)

2009-01-14T16:38:00.000-08:00

p vrijdagochtend werden we bibberens wakker bij Liffey Falls. De termometer in de auto gaf aan dat het 1 graden was. Opgewarmd in de auto gingen we ontbijten in een oud plaatsje in een prachtige bakkerij.
We aten het Swagman Plate met kaasjes uit de omgeving, vers gebakken brood, gepikkelde uitjes en hammen. Het lekkerste ontbijt van Tasmanie.

En toen terug naar Brisbane!
Waar het lekker warm was en we in het zwembad van de buren gingen zwemmen.
Eliam kan al bijna zonder bandjes!

Tasmanie deel 5

2009-01-12T20:41:00.001-08:00

Bij Pyengaga staat midden in het weiland het café met de beschrijvende naam:
'Pub in the Paddock'.
tegen het einde van de 19 de eeuw woonde er een boerengezin in de vallei. De vrouw was vroedvrouw en hielp de babies in de valei op de wereld en gaf zelf het goede voorbeeld door 15 kinderen te baren. Haar zonen waren meer geintereseerd in het drinken van bier dan het ambieren van het boerenberoep en zij vatte het idee op om een tapvergunning aan te vragen voor hun boerderij. Zo kreeg de familie in 1880 een tapvergunning en zat sinds die tijd voor of achter de bar. Een poosje was er ook een dansvloer in de schuur. Nog steeds opereert deze 'Pub in the paddock'. Het is echt een goed ouderwets bruin café waar je ook kamers kan huren om te logeren. De atractie is ook Princes Priscilla, het bierdrinkende varken. Aan de bar kan je een biertje voor haar kopen en die drinkt ze met veel plezier leeg.
Echt waar!

Onderweg naar Liffey Falls stopten we bij Andy's Bakery. Zonder dat we het wisten een superbakkerij. Met prijswinnende meatpie's, schepijs (genaamd 'death by chocolate') en ander lekkers.
Wij namen een Wallaby Burger met frietjes en rode wijn...

p.s de foto's willen momenteel niet uploaden, ik probeer het later nog eens.

Tasmanie deel 4

2009-01-12T19:54:00.000-08:00

Foto's beschrijven maar en deel van deze plek, beschrijvend genaamd de 'Remarkable Cave'.
De rotsen zijn zo enorm groot, het gebulder van de golven, de zoute lucht. Met trappen klom je naar beneden in en kloof waar het water door een gat naar binnen kwam en weer wegstroomde.

en schattige Echida (prikkelige miereneter)
probeerde de weg over te steken.
Henrike verlengde zijn leven (voorlopig...) door het te helpen oversteken.

De dagen dat we bij Port Arthur waren was het heel nat en koud, gelukkig was een een grote kampkeuken om te koken en eten.
De Camping was een soort dorp op zich, mensen hadden grote kampementen gemaakt en iedereen maakte een groot vuur bij zijn tent, dus het rook de hele dag en nacht naar vuur en rook, veel mensen hadden 1, 2 of 3 boten bij hun tent en hun eigen benzine in hun UTE's.
Een soort zelfvoorzienende middeleeuwse outlaws, we waren een beetje geintimideerd...
En door de kou en nattigheid vroegen we ons af of 3 weken camperen in Tasmanie wel zo'n goed idee was.
Wat een verschil om de volgende dag naar Freycinet aan de oostkust te rijden.

Freyecinet National Park is een schiereiland aan de Oostkust van Tasmanie, met 3 gekke bergen op een rijtje genaamd 'The Hazards' en een soort pelgrimsoord strand genaamd "wineglass bay". Er is een camping aan het strand van het nationaal park die zo populair is dat je in augustus word geloot wie er tussen kerst en pasen op de camping kan staan. Ik waagde een gokje door de ranger te vragen of er ook een plekje was voor één nacht, en, ja, er had iemand afgezegd en we konden op de camping staan. We begrepen de populairiteit! Een eigen plek omringt door 'bush' en een eigen trapje naar het strand en uitzicht op de Hazards, en in de ochtend kan je meteen aan mooie wandelingen beginnen, want je bent al in het Park.

tasmanie deel 3

2009-01-11T02:07:00.000-08:00

Vanuit Snug reden we naar het Tahune Forest Reserve. In het bos is kan je een wandeling door de boomtoppen maken die eindigt in een uitzichtpunt over de Houn Rivier. Om de adrenaline flink te laten stromen hangt het laatst gedeelte van het pad 'los' zodat het schommelt in de wind en door de mensen die erop lopen.
Kennelijk moeten mensen in het bos worden gelokt met soort pretparkattracties (het pad is zelfs rolstoelvriendelijk) om zo het bos te 'ervaren' en mensen geld verdienen aan het bos.
Vanaf het plaatsje Geeveston moest je 30 km slingeren over een smal weggetje om er te komen, wat zeker bijdroeg aan het gevoel van anticipatie dat je op weg was naar een bijzondere ervaring.

Na de Tree Top Walk was er nog een andere wandeling, die misschien wel veel spannender was. Door middel van twee wiebelige hangbruggen gingen we over twee rivieren heen.

Hobart
In de prachtige natuurlijke baai ligt Hobart, de hoofdstad van Tasmanie. Tussen kerst en oud en nieuw waren er heel veel activiteiten waar we even een kijkje naar konden nemen. De "taste" een festival rond al het lekkers wat er in tasmanie word geproduceert. Wij aten ijs met vruchten en een Seafoodplatter met mosselen, inktvis, calamarie, oesters, zalm enz. mmm. Ook waren er acrobaten shows en kunstactiviteiten. Ook finishten de zeilers van beroemde Sydney-Hobart zeilrace, maar je moest goed opletten want ook de Melbourne- Hobart race finishde en van uit Launcheston waren er twee zeilracen naar Hobart, één via het oosten en één via de westkust van Tasmanie. Oftewel, veeeeel boten.

Na het australische BYO (bring your own) vonden wij een PYO (Pick your own) Farm.
Bij deze boerderij kon je je eigen bramen, frambozen, kersen en ander lekkers plukken.
Bloem was vooral aan het proeven en keuren. Ook heel belangrijk.

2009-01-10T21:35:00.001-08:00

Tamanie Deel 2

2009-01-10T19:46:00.000-08:00

wandelen
Tasmania's beroemste nationaal Park:
Cradle Mountain. Spectaculaire bergen, meren en valeien. En altijd onvoorspelbaar weer. Op de dag dat wij er waren, koud en nat. Tussendoor slaagden we erin een paar wandelingen te maken, over mooie planken paden en bruggetjes. Een ontdekkingstocht. Eliam de bushranger ging natuurlijk voorop!

Vanuit Stahan rijden we een lange dag naar Mount Field National Park.
Onderweg maken we een aantal stops. Eerst slingeren we naar Queenstown, een mijnwerkers plaatsje met veel vervallen tijdelijk uitziende huizen. Onderweg zie je de enorme destructie van het mijnen. De bergen zijn gestript van alle bomen en de toppen ontbreken. Je ziet de wegen van de buldozers en de kaalheid en erosie. Het ziet er naar en verwoest uit. Het bezorgt je een soort van plaatsvervangend schuldgevoel voor de schade aangericht door medemensen op zoek naar gemakkelijk beschikbare aardschatten.

Na Queenstown rijden we door het Franklin Gordon Wild Rivers Park, een nationaal park wat bijna een kwart van tasmanie beslaat en praktisch onbewoonde wildernis is. Er zijn geen wegen en geen bewoning of economisch activiteit. Deze week was in het nieuws dat er een militair is kwijtgeraakt tijdens een oefening in dit gebied. Aan de ander kant van de weg is het Lake St. Claire Nationaal Park, eigenlijk het zuiden van de Cradle Mountains, waar we een paar dagen eerder waren. We maakten daar een wandeling, een pad wat al eeuwen door de aboriginals word gelopen naar Platypus bay. We zagen ook deze Echidna, de Spiky Anteater ofwel prikkelige miereneter, die met zijn lange puntige neus zocht naar een lekker hapje.

Aan het einde van de dag kwamen we aan bij Mount Field National Park, waar we campeerden. S avonds kwamen er heel veel wallablies rond onze tent.

Mount Field National Park heeft enorm hoge bomen, wel 400 jaar oud en soms wel 100 meter hoog. De meeste bomen zijn Stringy bark Gum Trees, de bast pelt van de bomen af in lange slierten. dus onder aan de boom zie je een bast maar bovenaan zijn ze kaal, en onderweg hangt de bast in slierten naar beneden. De bomen kunnen elk moment takken laten vallen, of nog erger, omvallen. Vandaar het niet erg geruststellende bordje. Lekker wandelen met zulke informatie!
S'avonds wandelden met met de Ranger door het donkere bos en dan merk je hoe het bos tot leven komt met zoveel nachtdieren, possums in de bomen, honderden (letterlijk) wallabys en andere kleine kangaroes, veel met jongen, hopten rond en knabbelden van het gras.

Tasmanie deel 1

2009-01-10T04:14:00.001-08:00

Ja, ja deel 1 van tasmanie.
Dat betekent dat we denken dat we al onze belevenissen niet in 'eén blogje kwijt kunnen.. inderdaad.
De vakantie was volgepakt met nationale parken, wandelingen en ontmoetingen met de dieren van tasmanie. Halverwege werd onze tent omgeblazen maar gelukkig had iemand ons net een andere tent aangeboden, dus hoefden we niet onder de sterren te slapen.
Ook was het kkkkoud in tasmanie, ons bloed is inmiddels helemaal aan het subtropische klimaat van Queensland gewend geraakt maar we hadden in tasmanie een paar heel koude nachten, meestal werd het overdag wel weer warm en anders moest de fysieke activiteit voor warmte zorgen. Anyway, het was een mooie vakantie, dus laten we beginnen aan deel 1.
we kwamen aan in Launceston, en bleven daar het eerste weekend bij de fam. Meyer, die Elbert 10 jaar geleden had ontmoet. Daarna vertrokken we naar de noordkust waar we op zoek gingen naar het vogelbekdier:

De Platypus of het vogelbekdier is een merkwaardig diertje. De eerste mensen die het zagen en beschreven konden hun ogen niet geloven, en de mensen die hun beschrijvingen lazen en zagen dachten dat het verzonnen was. Dit mooie diertje leeft is schone rusige riviertjes, graaft een lange tunnel naar een nestholletje (soms wel 20 meter lang). Eerst verzamelt het vrouwtje stokjes en bladeren die ze met haar staart vasthoud en naar haar nest brengt, ondertussen eet ze lekker veel en slaat ze het vet op in haar dikke staart. Dan legt ze in het nest twee eieren (wat haar dus als reptiel zou klassificeren) waar ze zich omheenkrult om ze warm te houden (net als vogeltjes) maar het merkwaardige is dat ze ze als ze uit hun eitjes komen melk geeft, het systeem om melk te geven is heel basic, een platypus heeft geen borsten of tepels, de melk drupt door de huid heen waar de babies het afsabbelen. Omdat ze melk geeft is het eigenlijk ook een zoogdier.
Om het nog even bij dieren te houden gingen we in Burnie in het donker bij een pinguin colonie kijken.Het plaatje naast Burnie heet trouwens penguin...
Om een uur of 9, als de zon onder ging gingen we met een groepje vrijwilligers kijken bij de penguins, het was tegen het einde van het broedseizoen en hoe donkerder het werd hoe meer dikke vette baby penguins we uit hun ondergrondse holletjes zagen komen. (waar ze dus de hele dag in verstopt zitten) De babies waren al best groot en hadden nog een beetje donsveren maar ook al veel 'echte grote penguin veren'. Ze riepen dat ze honger hadden. Uit de zee kwamen de papa's en mama's van de babies, als ze uit het water kwamen zongen ze een speciaal liedje naar elkaar zodat ze wisten waar ze waren. Eerst droogden de papa's en mama's op de rosten zodat ze de dons van de babies niet nat maakten en ze verkouden werden. De ouders kwamen naar de babies toe en lieten ze eten uit hun snavel. Omdat het aan het einde van het seizoen was waren de babies dikker dan de ouders, die door hun voedingsverantwoordelijkheid behoorlijk waren afgeslankt. Zodra de babies al hun dons verloren hebben stoppen de ouders met voeden en moeten de babies zichzelf redden.

Ook beklommen we 'the Nut'in stanley, een raar rotsplateau in de zee.Bovenop was het behoorlijk winderig, maar ook een beetje raar, omdat je bovenaan helemaal geen idee hebt van de hoogte, je maakt gewoon een wandeling door stukken gras, bos en bosjes en af en toe kom je bij het randje en zie je heel ver beneden de zee en word je eraan herinnerd dat je boven op 'the nut'loopt.

Ook verklaarde elbert Boat Harbour Beach tot het allermooiste strand van tasmanie. Het is inderdaad prachtig, een soort baaitje met prachtige golven, superheldere zee, en begroeide rosten. maar de icing op de cake was de relaxte sfeer met een speeltuintje op het strand. En een surfclub die een biertje voor elbert hadden en een kopje koffie voor mij. Ja, try to beat that!
Dus met vrolijk spelende kinderen, biertjes en koffie is Boat Harbour Beach verklaart tot allermooiste strand van tassie

word vervolgd...

2008-12-17T22:05:00.000-08:00

Iedereen goede feestdagen gewenst. Wij zijn een paar week op vakantie en hopen 12 Januarie weer terug te zijn. tot dan.

2008-12-07T15:15:00.000-08:00

Afgelopen weekend hebben we opnieuw bij hosanna gecampeert. Dit keer met de familie Henderson, onze geadopteerde Australische ouders... Ze zijn de ouders van onze vrienden anna en Jeanne en soort van deel van hun familie geworden. De oudste zus, Mary, woont met haar australische man in Nashville, amerika, waar hij als muziekant werkt (hij is de gitarist van o.a. Michael W Smith) Ze is zwanger van hun derde zoon en wilde laatse maanden van haar zwangerschap bij haar familie in Australie zijn. Haar zoontjes zijn van dezelfde leeftijd als onze kinderen dus dat was een groot speel feest. Op zaterdag zijn we naar een prachtig strand in de buurt van Byron Bay geweest waar het heerljk was. Het is nu volop zomer en af en toe super heet en benauwd. De luchtvochtigheid stijgt dat tot wel 90 % wat weer zorgt voor enorm knetterend omweer. Je voelt die cirkel heel goed, lekker weer-steeds warmer-heet en benauwd- nog heter- grijze wolken- omweer en plensbuien- lekker weer.
Savonds hebben we een glow worm tunnel bezocht wat een magische ervaring is.
het grappige is dat dat helemaal niet veel bezocht word, je moet over een stuk prive terrein heen en krijgt soort instructies mee, -door het hek, over het modderpad, dan links bij de kromme boom over het -not-so-good-track (lees nauwlijks zichtbaar,overgroeit) dan door een klein stroompje en weer door een hek, dan parkeren bij de boom met de twee reflectoren, en dan moet je een klein padje vinden tot de treinrails en die volg je tot de tunnel (wees niet bezorgt, de treinrails is niet meer in gebruik...) Stel je dit alles voor in het pikkedonker in een 4wheeldrive.
Het voelt in iedergeval alsof je avonturen beleeft.
na deze tocht drinken we voor het slapen nog een kopje thee, ontdekt Ma Henderson een dikke leache (bloedzuiger) in haar knieholte. Jakkie Jak!

2008-11-20T22:39:00.000-08:00

Deze week stond in de week van de “machtige” stromen. Zaterdag op de terug weg naar huis was de lucht pik zwart. In eerste instantie dachten we dat het “gewoon” een storm zou zijn. Thuis gekomen snel de kinderen in bed gedaan en de spullen van de vakantie opgeruimt enz. Toen begon het te regen en te waaien 250 Milimeter in 6 uur. Wij wonen op de top van een berg maar 5 kilometer van ons huis vandaan waaiden daken van de huizen af en veranderden straaten in riveren tot shouder hoogte. Op het nieuws vertelden ze dat in twee minuten tijd het weer veranderde van een normale omweersbui tot een strom waarin alles was los en vast zat door de lucht heen vloog.

Woensdagavond gebeurde precied het zelfde, weer grote omweer met ontzettend veel regen 250 mililiter in een nacht tijd. Huizen onderwater, straten ondergelopen, overall bomen omgewaaid en vooral heel veel water schade.

Het afwateringsystem in Brisbane is zo dat al het water wat op de straat valt enz naar een centraal punt wordt geleidt, vaak een riviertje. Deze stroompjes veranderen in mum van tijd gigantische riveren die alles mee nemen wat ze tegen komen op hun weg. Op televisie lieten ze mensen hun huis zien waarvan de tuin in een rivierbed was veranderd.

Zoals gezegt bij ons is gelukkig niets gebeurd. Onze basement was een beetje overstroomt en er zijn wat grote taken van onze boom in de achtertuin afgebroken maar verder geen schade. Voor morgen avond (zaterdag) staat weer een stroom te wachten dus we zullen zien. Hopelijk hebben we geen stroomuitval, gebroken ramen ect.

Veder gaat alles goed. Als het goed is zijn de tickets terug geboekt en landen we 2 mei weer in Nederland. Veder zijn we bezig met het voorbereiden op de vakantie en de komst van Hilde en Geertjan in Januari. Luca heeft al bedacht waar iedereen kan slapen.

Bloem heeft besloten dat ze geen luier meer om wil overdag en is dus zindelijk. Ze is er zelf erg trots op.

Dit weekend gaan we een dagje weg met mijn werk naar Moreton Island. Lekker snorkellen en zwemmen. Hopelijk geen strom.

Tot snel en een goed weekend.

2008-11-08T21:11:00.000-08:00

Hoi hoi
Begint hier nu lekker heet te worden, en we merken dat we al best veel bezig zijn met voorbereiding voor het vertrek. We hebben er erg veel zin in dat Hilde en fam komen eind Januari.
Luca zit lekker te schilderen in het boek van Else en theo van rupsje nooitgenoeg, en ik heb met veel plezier Else haar boek gelezen over chinezen. Ben echt supertrots op een boek waarop staat 'Else Gootjes'. Betekent toch dat ik geloof dat het schrijven van een Boek, wat je bij een boekenwinkel kan kopen en wat zij aan zij op een plank kan staan belichaming is van interlectueel succes. Ik weet dat dit net zo ijdel is als olympishe medailes en gestroomlijnde auto die heel hard kunnen maar toch word ik er er
g blij van. Gefeliciteerd Els!
Ben een dagje meegeweest naar luca en eliam hun kindy, en heb er een filmpje over gemaakt, staat als het goed is op de site.
Verder niet zo gek veel nieuws van af hier.
Ik heb bezig met mijn tassen project en zet steeds weer een klein stapje. Op dit moment wacht ik met spanning vorderingen af op het gebied van productie in india.
Ondertussen begint hier de hysterie rond kerst al te komen, het is het belangrijkste moment van het jaar, met veel parties, kadoos en het is natuurlijk ook het begin van de zomervakantie, dus er wordt vanalles afgerond, vakanties geplant diploma's gehaald enzovoort.
tot snel weer!
Henrike

A day at Kindi Eliam Luca and Bloem

2008-11-07T19:31:00.000-08:00

net terug

2008-10-26T02:33:00.000-07:00

net terug vanuit Byron Bay. Donderdagmiddag was het prachtig weer en dachten we'hé waar zullen we eens heen gaan?'. Strand is altijd lekker natuurlijk dus zaterdagochtend vroeg reden we met de tent naar Byron Bay (ongeveer 2 uur ten zuiden) het ligt in New South Wales, een andere staat en dus een andere tijd, dus er ging zomaar een uurtje van onze dag af. We vonden een camping aan het strand en het hield gelukkig op met regenen. Het was prachtig aan het strand. Je kon er ook op een 'headland' klimmen en we zagen walvissen blazen. zoo mooi, toen wisten we nog niet dat we de hele tijd walvissen zouden zien! ongelovelijk! De walvissen zijn op trektocht van Hervey Bay terug naar de zuidpool en omdat byron bay een soort punt is komen ze daar heel dicht langs. Er was ook een georganiseerde kanotocht die we zagen die naar de walvissen toe voer, wat moet dat een spectaculaire ervaring zijn, om ongeveer tussen de walvissen te kanoeen!
Aan het einde van de middag wandelden we naar het plaatsje Byron Bay toe waar we soort kebabs aten, wat luca en eliam maar raar avondeten vonden. daarna wandelden ze dapper terug naar de tent. De volgende dag, zondag ontbeten we op het strand, dat kan bijna niet beter, braken de tent af en reden naar de vuurtoren van Byron Bay, dat is echt een Plaatje, Boven op een prachtige keten staat een soort archetype spierwitte vuurtoren met daarom heen gemanicuurde grasvelden en witte houten hekjes. onder het wandelen erheen zagen we hele groepen dolfijnen spelen in de branding (ze soort van surfen) en vanaf de vuurtoren maakten we een wandeling langs verschillende uitkijkpunten vanwaar we ontzettend vaak walvissen zagen. Wat een bijzonder dieren! dolfijnen en walvissen, je word er zo blij van!
Onderweg terug naar Brisbane stopten we nog bij een strand wat het favouriete strand van elbert collega was, Daar aten we lunch in een leuk parkje en het strand was inderdaad prachtig! met mooie rotsen eromheen, waar je ook op kon klimmen, wat we natuurlijk hebben gedaan. Inmiddels waren de kinderen helemaal moe natuurlijk, van zandkastelen bouwen, watervechten en wandelen, onderweg in de auto sliepen ze alledrie.
Nu liggen we in bed en is het tijd voor een douche voor mij, en daarna een aftersun bad. Want hoe je hier ook oppast, de zon is echt superfel, en het is hier nog maar het begin van de zomer dus we zijn nog niet zoveel zon gewent...

happy birthday!

2008-10-06T16:31:00.000-07:00

Luca en Eliam waren zaterdag jarig. Ze zijn vier geworden!
Ze zijn zich nu heel bewust van hun verjaardag en ook van het feit dat ze tweeling zijn. Elbert had een blaadje gemaakt om de dagen op af te strepen en ze telden elke dag af. Overal waar de het cijfer vier zien staan vertellen ze dat dat hun verjaardag is en dat ze 4 zijn. Erg schattig.
Op vrijdagochtend hebben we Marieke en Henk (die zijn 5 weken geleden getrouwd en op huwelijksreis in australie) van het vliegveld gehaald en daarna hadden we in het park een feestje voor luca en eliam met hun vriendjes. We maakten mooie kronen, kettingen en versierde koekjes en deden spelletjes. Het is zo'n leuke leeftijd!
Zaterdag gingen we naar het strand, in het zuiden, samen met marieke en henk en mattanja en christian. We zagen zelfs een paar walvissen! Luca was wel een beetje bezorgt om een feestje op het strand want waar moet je dan de slingers ophangen???
Het strand was heerlijk, het word echt weer warm hier! we hebben al een paar dagen van 36 graden gehad!
Vandaag zijn marieke en Henk vertrokken, naar Lady Musgrave island, en over een paar dagen zijn ze waarschijnijk weer terug in brisbane. en daarna vertrekken ze naar het zuiden.

zo lang geleden!

2008-09-30T15:00:00.000-07:00

Hallo mensen,
Het is schandalig lang geleden dat we hebben geschreven op de blog! Is er veel gebeurd in de tussentijd? volgens mij vooral in nederland! veel babies geboren!
We zijn naar een Backpackersministryconfrerence geweest, dat is een hele mond vol. Een stel uit sydney is een netwerk aan het opzetten en onderhouden van christenen en kerken die dingen voor reizigers doen in australie en nieuw zeeland. Elbert helpt met het organizeren van een maandelijkse gratis bbq voor backpackers bij de kerk. Er zijn allerlei verschillende initiatieven in het land die proberen spiritueel iets te betekenen voor reizigers. Een aantal daarvan waren op de conferentie er waren een man of 30 misschien. Heel uiteenlopende initiatieven maar allemaal erg inspirerend.
De plek waar de conferentie was was prachtig, het heete Hosanna en was een landgoed wat ze 3 jaar geleden hebben gekocht en aan het cultiveren zijn, er is een prachtig meer, met een grote duikplank en heerlijke hangmatten, een houtgestookte sauna op het meer, dus om af te koelen plons je gewoon het meer in, kleine huisjes gebouwd op plekken zodat je prachtig uitzicht hebt.
In de buurt was een oude spoortunnel waar glowworm te zien waren, dus maakten we een spannende nachtwandeling om in de tunnel de glowworms te bekijken. ongelovelijk!

De kinderen hebben twee weken vakantie van hun kinderschool en over morgen komen Marieke en Henk, ze zijn 6 weken geleden getrouwd en op huwelijksreis naar australie voor 4 weken, ze komen ons met een bezoekje vereren en zijn precies op tijd om de verjaaardag van Luca en Eliam mee te vieren!

tot snel ...

2008-09-05T16:29:00.000-07:00

weer zomer

2008-09-01T16:36:00.000-07:00

Het begint hier warmer te worden, we hoeven geen sokken meer aan en de frisheid van de winter is aan het verdwijnen. Het gaat hier goed, elbert werkt deze week in Malalouba, aan de kust en logeert daar ook en ons leventje vult zich steeds gestaag met leuke dingen. Luca en Eliam vinden hun 'school'fanastisch en leren veel. Ze nemen steeds mooie schilderijen mee naar thuis en het is ook zo grappig om ze liedjes te horen zingen die ik ze niet heb geleert. Luca kan een heel grappig liedje over gespikkelde kikkers. Ik zal het eens proberen te filmen. Vorige week hadden ze een broedmachine op school en kuikentjes. De kinderen mochten de kuiketjes vasthouden en knuffelen. ze moesten dan op een speciaal rijtje stoelen zitten. De juf vertelde mij dat er een meisje was dat haar kuikentje iets te stevig had geknuffeld en toen was het 'in slaap' gevallen... oops.

Het zusje van Arien Sietsma, Hedwig, is au pair bij een gezin in Brisbane en vrijdag hebben we haar opgehaald om te komen eten. Dat was erg gezellig! We hadden haar al een paar jaar niet gezien (ik denk dat ze toen 13 was ofzo, en nu 18. ) We moesten erg lachen om al haar belevenissen in australie en haar indruk van de australische cultuur en mensen. Ze lijkt ook erg op arien, maar dan een meiden-versie! De kinderen waren meteen helemaal dol op haar, en ze vond het erg lekker even nederlands te kunnen praten en zich in heimwee te wentelen door al onze zoute dropjes op te eten, en de dubbelzoute (brrrr).
We hopen haar nog vaak te zien!

2008-08-16T21:49:00.000-07:00

2008-08-15T14:46:00.000-07:00

Showbags

Woensdag was het een vrije dag omdat de grote landbouw (de EKKA) op het programma stond. Iedereen, in HEEL queensland krijgt daar een dag voor vrij. Voor Eliam en Luca betekende dit een dag geen school.

De Landbouw show is een grote tentoonstelling met Kermis attracties en veel Goodies welke je kan kopen (showbags). Een showbag is een tas met allemaal rotzooi wat je koopt om daarna de helft weg te gooien.

De tas welke voor luca en eliam op school was gemaakt bevatte echter allemaal leuke dingen om mee te spelen.

Vandaag ben ik met Eliam Luca en Bloem naar hun school geweest en inderdaad het is een groot speel paradijs met allemaal grappige speel dingen. Het leuke is denk ik dat ze allemaal dingen mogen doen zoals met water in de zandbak spelen, gouden stenen in de zandbak zoeken, met ballen allemaal melk flessen omgooien, verf en, kettingen maken,puzzelen enz. Het hele gebouw staat vol met speelgoed wat het erg gezellig en leuk maakt.

Bloem had al snel ontdekt dat er een keuken was en ze was de tafel aan het dekken, pizza aan het bakken, broeken voor eliams werk aan het strijken enz. Rol patronen zitten denk ik in de genenen.
Kortom het was een leuke ochtend op een leuke school.

tot snel

haar

2008-08-13T04:08:00.000-07:00

gisteren kwam bloem uit de badkamer (waarvan de deur per ongeluk open had gestaan) met een prachtig kapsel. Dikke klodders had ze in haar haar. 'papa's gel in mijn haar' legde ze uit. Aha, dat gebeurt dus als je even niet oplet. Ik deed haar haar onder de kraan om de enorme hoeveelheid gel uit haar haar te wassen dat lukte voor geen meter, tot ik zag dat ze niet elbert zijn gel in haar haar had gesmeerd maar enorme likken vaseline uit een grote pot! Inmiddels heb ik nu 4 keer haar haar gewassen maar ze heeft nog steeds een trendy wetlook...
Het enige voordeel is dat door al die vettigheid ik eindelijk en heel gemakkelijk de babyberg uit haar haar kon kammen.
Dus hierbij een weddenschap na hoeveel wasbeurten bloems haar weer schoon is...

kleuterschool enzo

2008-08-09T01:48:00.000-07:00

Luca en eliam zijn deze week voor het eerst naar de kleuterschool gegaan. School begint hier pas bij 5 jaar, maar er is een soort voorprogramma voor kleuters op zelfstandige kleuterscholen. Ze gaan twee dagen per week van 9 tot 2. De eerste week ging het heel goed, ze vinden het heel leuk, en ik moet zeggen dat het ook een erg leuke kleuterschool is, met heel veel en erg creatief spelmateriaal, door de jaren heen bijelkaar verzamelt door de juf, miss B. ook is er een grote speeltuin, met zanbakken en glijbanen en acrobatiektoestelen. Erg leuk allemaal. Moeders moeten verplicht een paar dagen per jaar een dag helpen ( zo is er dus elke dag een hulpmoeder) en vaders moeten eens in de 10 weken op zaterdag een paar uur helpen met klusjes en de tuin. Zo dikteert die Miss B de boel dus een beetje, maar op een erg grappige manier, je MOET bijvoorbeeld ook elke vrijdag 3 boeken uit de school bieb lenen. Ha ha.
Vanavond is ons laatste avondje met sannah, die nog even met bloem verstoppertje aan het spelen is, wouw, wat zullen wij en de kinderen sannah missen!
Maar nog een maand of 9 a 10 en we zijn weer terug....
Dus nu stop ik gauw met bloggen om nog lekker even van sannah gezelschap te genieten!

Daar gaan ze!

2008-08-07T22:53:00.000-07:00

Luca en Eliam gingen deze week voor het eerst naar de kleuterschool.

Town of 1770 minivakantie

2008-08-01T21:12:00.000-07:00

g
Afgelopen week van maandag tot vrijdag ben ik met sannah en de kinderen naar de Town of 1770 geweest. 7 uur rijden naar het noorden, voorbij Bundaberg ligt het hele kleine plaatstje Town of 1770 en Agnes waters. Als ik wil kan ik je nu imponeren met mijn historische kennis door te vertellen dat op dit punt kapitein Cook aan land kwam tijdens zijn ontdekkingsreis in het jaar 1770.
Het doel van onze reis was het zien van het Great Barrier Reef en na veel gezoek op het internet en geblader in de Lonely Planet leek dit de beste uitvalsbasis voor ons gezelschap.
We verbleven in een grappig bungalowtje in het vakantie park van, je raad het al, kapitein Cook. het was een piepklein huisje met een driedubbel stapelbed en een tweepersoonsbed. Precies goed voor ons vijven dus.
De omgeving was adembenemend, ook al zeg ik dat over veel dingen in australie.

We lagen lekker aan het strand in Agnes Waters, zandkastelen bouwen, wandelden in het nationaal park van Joseph Banks waar we dolfijenen zagen rondspringen! Omdat er een merkwaardig gevormde baai was kon je naar het westen uitkijken vanaf het strand en zagen we een prachtige zonsondergang (omdat we aan de oostkant van australie wonen zie je nooit de zon in de zee ondergaan, tenzij je vanaf de zee naar het land kijkt, dus een zonsondergang zien is een zeldzaamheid geworden) Het hoogtepunt van de reis was natuurlijk het Great Barrier Reef. Bij een Cruise onderneming hadden we een dag geboekt en dat was een slim georganizerde bedoeling. Sóchtends vroeg voeren we met een catamaran naar Lady Musgrave Island, een onbewoond koraaleiland met daaromheen een lagune. Dit was twee uur door de ruige zee, en we hadden ons strategisch tegen zeeziekte gepositioneert op de voorkant van de boot, het was echt enorm stuiteren maar we hebben het (behalve bloem, die spuugde lekker over me heen) zonder zeeziekte overleeft. Bij het eiland lag een ponton van de cruise onderneming, daarop hadden ze bootjes met glasbodems waarmee je op korte excursies over het koraal werd meegenomen, snorkelspullen en ruimte om buiten te eten en zonnen. We werden met de glasbodembootjes meegenomen naar het eiland waarover we een wandeling maakten met de ranger, die allerlei fantastische verhalen had over de bijzondere vogels die een lange gang groeven met helemaal achterin een ei, als het ei was uitgebroed werd het kuiken door beide ouders vetgemest totdat het kuiken dikker was dan zijn ouders. Dan verlaten de ouders het nest en blijft het kuiken alleen over aan het einde van de gang, daar kan hij niet uit tot die is afgevallen en door de opening naar buiten past en hongerig genoeg is om ook gemotiveert te zijn om met zijn dikke kont uit zijn behagelijke holletje te komen. De rest van zijn leven brengt hij door op zee of in de lucht tot het zelf ouder word en een lange gang graaft voor zijn eigen kroost.
Dit soort wonderlijke verhalen word je verteld en dan word je weer teruggebracht naar de ponton waar we de rest van de middag besteden aan het eten van de lunch, zonnebaden, snorkelen in het rif en ritjes maken in de glasbodemboten. Tijdens die ritjes vertellen ze vanalles over het rif en zagen we veel schilpadden, vissen in alle kleuren en maten, het neefje van Nemo, een clownsvisje die trouw bij zijn anemoon bleef, deze was bruin met blauw, heeeel mooi, en dus niet wit en oranje. Na deze prachtige middag was het tijd weer naar de kust te varen, opnieuw twee uur over een ruige zee... maar we werden dik vet beloont met een walvissen show! We zagen er een aantal en één was heel nieuwshierig en zwom om de boot heen, reageerde op het gejoel van de mensen op de boot en duwde zelf tegen de boot aan. Fantastich!
We zagen ook nog een groepje dolfijnen. Dik vet verwend dus.
De volgende dag rusten we lekker uit op het strand, en de dag daarna was het inpakken en weer de 8 uur terug naar Brizzie. Onvergetelijk.
veel groeten,

KADO's uit Nederland Bedankt namens Bloem

2008-08-01T18:17:00.000-07:00

Zoals op het fimpje te zien is genoot bloem met volle teuegn van de kado's uit Nederland. Bedakt Wilke, Zoë en natuurlijk Opa en Oma voor de mooie kado's. De slingers zijn opgehangen in het huis en bloem loopt de hele dag met het short om haar nek. het boek is voorgelezen en ligt naast haar bed en de Pop moet overal mee naar toe.

Bedankt namens Bloem

Bloemetje

2008-07-24T16:46:00.000-07:00

Gisteren was bloem jarig.
De kinderen waren al een week bezig met haar verjaardag, ze oefenden happy birthday, kaarsjes uitblazen en kado's uitpakken.
Ze heeft een pop gekregen en een speelkeukentje. Beide zijn een groot succes.
Ook kwamen wat van haar vriendinnetjes langs om lekker taart te eten en de enorme berg koekjes die we de dag daarvoor hadden gebakken te verorberen. Het was heel gezellig en we voelen ons heel gezegend met zulke lieve vrienden in dit verre land.
En haar derde verjaardag vieren we hoogstwaarschijnlijk tijdens een zonnige zomer in Nederland!

Ik zou hier graag een fototje van de jarige jet bij plaatsten maar het internet is heel erg langzaam, dus die houden jullie tegoed, in augustus kan ik het er bijzetten.

zoo lang!

2008-07-24T15:59:00.000-07:00

Eigenlijk gaat de regel nog steeds op... omdat sannah er is vergeten we helemaal te bloggen!
Maar nu is het echt de hoogste tijd jullie te updaten...
Twee weken geleden zijn sannah en ik (henrike) naar sydney gegaan, samen met mijn vriendin Jeanne.
We gingen daar heen om de prachtige stad te zien en ook om twee meiden te ontmoeten die we op het Muziekfestival hadden ontmoet. Ze hebben een T-shirt label (kijk op Twosalty.com.au) en maken t-shirts waarin de in het design op subtiele manier naar het evangelie verwijzen. Het was super leuk hen opnieuw te ontmoeten en met ze op te trekken in sydney.
Zijn van donderdag tot zondag in sydney geweest en dat was heerlijk lang. Ik voelde me bijna gewichtloos zonder kinderen, en tot onze verassing was er een bienale in sydney, dus ook wat kunst betreft werden we verwend.
Het is nu midden in de winter dus het was lekker koud, maar als je hard genoeg rondrent is er niets aan de hand... Op donderdag gingen we meteen naar het centrum, we wandelden over 'de' brug, via de leuke Rocks (een oud buurtje bij de brug, zie foto) naar het Opera house. Dat is allemaal erg mooi, omringt door het water van de baai, je blijft als een maniak foto's nemen.
We zijn ook naar twee Hillsong evenementen geweest, op vrijdagavond naar de afsluitingsavond van de Hillsong conferentie in het olymisch stadion, en op zaterdagavond naar een kerkdienst in Waterloo. De afstluitingsavond was (natuurijk) een enorm feest, de muziek, het licht, de admosfeer... Om zoveel mensen met zoveel overgave hun God te zien en horen loven! Er was een terminaal zieke jongen die een lied zong en zijn verhaal vertelde, dat was indrukwekkend maar de andere hillsong 'supersterren' (wat ze tegen wil en dank toch een beetje zijn) waren soms tenenkrommend, dat leverde ons fijne gesprekken op over de kern van het evangelie en over kerk-zijn enz. Het is gaaf om te zien dat God ook kromme dingen kan gebruiken voor Zijn goede doel. -mmm ik misschien is dit een beetje vaag--
Op vrijdag hebben we met z'n allen (vijven) een prachtige bush wandeling gemaakt in een nationaal park van Manly, door allerlei soorten bos, strand, kleine riviertjes, adembenemende uitzichten over de baai van sydney en we eindigden met een heerlijk broodje en sterke koffie op het strand.
En na zo'n superweekend is het ook weer leuk om thuis te komen, de kinderen weer te zien en je herinneringen te koesteren...

Sannah enzo

2008-07-09T02:25:00.000-07:00

Vorige week dinsdag is sannah aangekomen in brizzie.
Ze is er nu een week en we hebben niet geblogt omdat we natuurlijk de hele tijd met haar aan het bijkletsen zijn...
We hebben haar al wat leuke stukjes van de stad laten zien, mnt. Cootha, waar ik met haar wandelpaden ontdekte die ik niet eerder had gezien, ze hoorde voor het eerst het grappige gelach van de Kookaburra's en het is leuk om australie weer even met nieuwe ogen te zien. Ze blijft 6 weken en dat geeft ons een relaxed gevoel, dat we haar niet alles in één weekend te hoeven laten beleven. Dit weekend zijn we naar Fraser Island gegaan, waar we flink zijn nat geregent, gelukkig hebben we ondanks dat ook veel mooie plekken gezien, Lake Wabby, Central Station, gezwommen in Elie Creek en Lake MacKenzie, de Champange Pools en natuurlijk het strand, waar sannah ook een stuk heeft gereden, voor het eerst van haar leven. Ze riep meteen dat het een fluitje van een cent was, 'gewoon gas geven en sturen', en dat we haar wel een rijbewijs konden geven. ja ja.
Morgenochtend gaan sannah en ik (henrike) naar sydney met Jeanne. Ik kan niet echt geloven dat ik daar morgen ben, het is daar maar 10 graden, dus we nemen onze lange onderbroeken mee. Hier is het overigens snacht ook behoorlijk koud, gisteren-nacht 3 graden, en dan is het binnen net zo koud.
Verder gaat het hier goed, de kinderen kletsen en spelen heel veel in het engels, en bloem ontwikkelt enorm en haakt lekker bij luca en eliam aan.
Sjoukje belt steeds als ze bereik heeft, en dat is niet zo vaak, ze is samen met mark van Darwin naar Alice springs gereden en daarna naar Cairns, ze zien dus veel van de wilde en stoere kant van australie, wij zijn een tikkeltje jaloers, en ze maken enorm veel kilometers! Ze hebben het naar de telefoongesprekken af te lezen erg goed naar hun zin en beleven mooie avonturen, waarschijnlijk vliegen ze over een paar dagen naar Brisbane.

springbrook

2008-06-22T02:47:00.000-07:00

Zaterdag was het een prachtige dag om wat te ondernemen. Omdat sjoukje nog niet in het regenwoud was geweest besloten we naar Springbrook National Park te gaan. Ongeveer anderhalf uur rijden. Met een gevulde picnicmand gingen we op weg. We maakten een wandeling rond the Natural Bridge, een waterval wat waar het water eerst over een soort brug stroomt en dan door een uitgesleten gat, je kan in de grot onder de waterval lopen en het water zien vallen.
Ook zijn we naar een andere hele hoge waterval gelopen en naar een uitzichtpunt wat heel bescheiden 'best-of-all-lookouts" heet. We hebben ook gepicnict bij een romantisch stroompje met koeien, wat ons erg aan zwitzerland deed denken.
Ik probeer een fimpje te maken en het op de blog te zetten.- als ik tijd heb...-
ander nieuws is dat mark over twee dagen komt en dat Elbert Promotie heeft gekregen! Hoera!
een goede week voor jullie allemaal gewenst!

culturele dingen

2008-06-15T23:04:00.000-07:00

Vorige week zaterdag ging ik, henrike, met een vriendin naar een dansvoorstelling, Mathinna. De geschiedenis van Mathinna, een aboriginal meisje uit tasmanie, die werd 'gestolen' van haar stam en geadopteerd door een gouveneur en zijn vrouw, ze kwam in een upperclass milieu terecht. later ging ze terug naar haar stam maar werd daar niet geaccepteerd. - beetje moeilijk verhaal om zo even samen te vatten. het was prachtig gedanst! Maar het verhaal was zo intens dat je er echt van moest bijkomen. De vriendin waarmee ik was gaan is een Samoa, oorspronkelijke bewoners uit Nieuw Zeeland. Ze is geadopteerd toen ze drie was, wel in dezelfde Samoa cultuur. Voor haar had de dansvoorstelling daardoor nog meer lading.
Het is goed om ook over deze delen van de australische cultuur en historie te leren.

Meer cultuur hebben we deze week gesnoven tijdens het 'OUT of the Box' kinderfestival. Het festival duurde de hele week en ik ben er twee en een halve dag geweest. Allemaal kunst en kinder dingen, daar kan je tenslotte niet vroeg genoeg mee beginnen. Dus we hebben maskers gemaakt a la Picasso, liedjes gezongen in megafoons, naar dansen gekeken van groepen over de hele wereld, maar vooral aboriginal en polyneesie. volgens mij kunnen die echt bewegingen maken die wij niet kunnen. We hebben gekleit, brieven geschreven en gepost, shaduw dansen gedaan, enz, enz.
Er is veel aandacht voor kinderdingen en cultuurdingen hier, en de combinatie daarvan. Gratis musea, gratis bibliotheek, voorlees uurtjes, buiten conserten enz. Toen ik het daarover had met iemand, vertelde ze dat dit sinds een aantal jaren zo is. Brisbane wil zich ook heel erg als familie stad profileren, en investeerd daarom in dit soort dingen. Hartstikke goed toch?
Sjoukje is sinds donderdag terug en over 10 dagen komt mark, dat is dus echt aftellen.
Gisteravond kwamen onze buren Karen en Dean eten dat was een leuke avond, ze hebben al veel gereist in australie, en konden ons veel tips geven, maar vooral ons amuseren met smeige en ongelovelijke verhalen van hun belevenissen op reis en ervaringen als dokter (hij werkte op de eerste hulp als arts en studeert nu voor psychaiter. drie jaar geleden zijn ze hem hun twee kinderen (toen 9 en 14) een jaar door europa gereist. het enige wat ze van nederland hebben gezien was maastricht tijdens het karnaval. dus ze hebben we een reden nog eens terug te reizen om nederland fatsoenlijk te zien. Wie weet....
En nu, is het tijd om te eten vind eliam.
foto's komen nog...

2008-06-07T22:29:00.000-07:00

Vandaag is het Queensland day, daarom was er een feestje in het park in de stad, veel dingen voor kinderen, een gratis bbbq en de 'baas' van Queensland hield een praatje. Ook kwamen de Wiggle's voor een show, met dorothe the dinosuar, wags the dog en de octopus Henri die kwamen een dansje weggeven, de kinderen kennen ze van de televisie en vonden het leuk om ze te zien. Wij vonden het ietsje teveel mensen en kinderen bij elkaar. terwijl ik dit typ vind eliam dat ik terug moet gaan naar de wiggle website om meer filmpjes te kijken dus dat doen we dan maar...

trein avonturen

2008-05-28T22:58:00.000-07:00

Vandaag is een koude druilerige dag.
We hadden afgesproken met een vriendin, tracey en haar twee kinderen, maar onze auto krijgt een nieuwe motor (ja, een hele ingreep) en dus gingen we met de bus en de trein naar haar toe.
We zijn niet eerder met de trein geweest in brisbane en het was een leuk avontuur. Grappig dat heel gewone dingen met kinderen in avonturen veranderen.
In Indooropilly, waar we van de trein gingen, gingen we naar de winkel om warme sloffen te kopen, in nederland word het steeds warmer en hier word het steeds kouder, op zich helemaal niet zo heel erg koud, maar de huizen zijn hier niet gebouwd om warmte binnen te houden en in huis is het best fris, dus daarom lekker warme sloffen, de kinderen zijn net kleine eskimos.
Ook tekenen en schilderen is helemaal de nieuwe activiteit geworden, dus dat doen we vaak en met veel plezier, ik heb een fototje van luca die aan het schilderen is.
Sjoukje gaat morgen weg om een mooie reis te maken! voor ongeveer twee weken. ze gaat zeilen bij de whitsunday eilanden, 4wheel dr, op Fraser en kanoen bij Noosa, klinkt erg goed, en ik ben een tikkeltje jalours...
Ik heb ook het haar van Bloem geknipt, terwijl elbert haar boeken voorlas, ze heeft nu een soort Amelie kapsel (van de film) maar dan blond.
Eliam is als leeuw gesminckt. en hij maakte er mooie geluiden mee.
Een ander nieuwtje is dat eliam zindelijk is geworden, waarschijnlijk is elke ouder daar blij mee, maar we zijn extra dankbaar dat zijn urineweg problemen geen problemen hebben veroorzaakt en hij zindelijk is geworden. Hoera!
tot snel weer!

2008-05-18T21:54:00.000-07:00

Afgelopen weekend was er een Vliegerfestival in Red Cliff, ongeveer 40 minuten ten noorden van waar wij wonen. Sommigen zouden het nog steeds Brisbane noemen. Het is er tegenaangegroeit. Het was een klein grappig festival met... vliegers. Het is hier nog steeds prachtig weer dus lekker om buiten te zijn. De kinderen vonden het erg leuk en we hebben twee mooie vliegers voor ze gekocht, we hebben ze meteen achter ons huis uitgeprobeert. het resultaat kan je zien op het filmpje. We hadden sjoukje dit weekend terug verwacht, maar ze is blijven werken, en ik denk dat ze zaterdag weer hier terug is. Ze werkt vaak van 3 uur sochtends tot 12 uur smiddags geloof ik, en er is geen bereik met haar mobiele telefoon dus heel erg veel meer weten wij ook niet.
Onze auto heeft nog steeds problemen, maar de oplossingen worden wel steeds duidelijker en onvermijdelijker, we leren in ieder geval wat over auto's... en hopenlijk worden we steeds beter in het onderscheiden van louche en minder louche autohandelaren en advieseurs...
so long, for now.

2008-05-11T02:07:00.001-07:00

mooi hé? Ik heb dit jurkje gekregen voor moederdag.
happy mothersday voor alle mama's!
Oops, je moet je hoofd een beetje draaien om het te kunnen zien..sorry

2008-05-10T21:10:00.000-07:00

Moederdag 2008

Voor alle moeder en in special onze moeders een heel fijne Moederdag gewenst.

Ons moeder weekend is begonnen met een dagje naar de South bank. Gisteren zaterdag was het 20 jaar geleden dat in Brisbane de wereld expo georganiseerd was en dit moest dan ook gevierd worden. De expo heeft ervoor gezorgd dat veel dingen veranderd zijn in Brisbane. Je kon erg goed zien op foto's dat er in 20 jaar veel gebeurd is en dat Brisbane van een stad naar een miljoenen city is gegroeid. Als gezin hebben we heerlijk wat rond gelopen zijn we naar het musuem geweest, hebben we wat gezwommen en de kinderen wat gespeeld in de speeltuin. Kortom een geslaagde dag.

We hebben een filmpje gemaakt van de kids. Het is erg grappig om te zien dat Eliam en Luca steeds meer Engels gaan spreken. Het is nu zelfs zo dat wanneer ze met elkaar spelen ze het in het engels doen. Eliam en Luca gingen deze week op vakantie wat betekend dat alle spullen in de jv tas gaan, de auto wordt ingepakt en dat ze de tent op zetten. Het is erg leuk om te zien hoe ze in hun spel opgaan. Het is ook leuk om te horen welke dingen ze van een vakantie onthouden. Voor eliam is dit bijvoorbeeld het huisje in hervey bay waar het het de hele tijd over heeft en voor Luca dat we in de tent slapen bij de beach. Bloem drentelt er een beetje om heen en wordt gecorigeerd door luca wanneer ze iets doet wat niet mag.

Met ons gaat het verder goed. We hebben weer een probleem met de auto en ik denk dat de koppakking kapot is. Het zal wel weer veel geld kosten. Op momenten als deze verlang ik terug naar mijn lease auto maar aan de andere kant geniet ik ook erg van een auto die overal door heen kan rijden. We wachten af het in ieder geval vervelend.

Deze week moest ik voor mijn werk een paar dagen naar de kust. Het was heerlijk om wakker te worden en de zee te horen. Volgende keer neem ik mijn surfplank mee zodat ik wat kan surfen voor het werk. Het is heerlijk om hier te wonen al zijn we ook al wel weer een beetje aan het nadenken over teug gaan. Elze vroeg wanneer we ongeveer terug gaan want ze willen ons nog graag op komen zoeken. Toen ze dit vroegen schrokken we zelf wel een beetje omdat dit betekend dat we een datum moeten gaan bedenken. Ach ik denk maar aan alles komt weer een einde wen genieten van alles wat we elke dag weer ontvangen en in onze overtuiging niets is zeker en we zien wel wat de toekomst ons weer zal brengen.

Als je nadenkt in wat voor wereld we leven en dat alles om ons heen goed is, dat we kunnen genieten van zoveel mooie dingen, dat onze kinderen gezond zijn en zich geen zorgen hoeven te maken over eten en drinken dan denk ik dat we gezegend zijn. We genieten dan ook erg van alle wat God ons geeft ik denk maar zo we verdienen niets maar alles wat we krijgen is een geschenk van hem.

mensen geniet van het lekkere weer. Ik geloof dat het bij jullie nog altijd kouder is als bij ons (27-30) maar het komt in de buurt.

Elbert

2008-05-06T15:52:00.000-07:00

z'n gangetje

2008-05-06T15:37:00.000-07:00

Hier is alles goed. Maandag was het Labour day en was elbert vrij. Ze verschuiven hier alle vrije dagen naar de maandag of vrijdag. Dus ook al is labourday volgens mij 1 mei, hier doen ze het de eerste maandag van mei. Op zaterdag gingen we heel vroeg weg om naar Noosa Heads te rijden, sjoukje is nog bij ons, en gaat vandaag weer weg, dus die wil natuurlijk veel zien en ondernemen. Dus we gingen naar Noosa, Het strand is daar prachtig, de Main Beach is volgens elbert in de afgelopen 10 jaar onherkenbaar veranderd en gecomercializeerd, het is een heel chic gebeuren nu. maar net ten zuiden van de Main Beach zijn allemaal kleine strandjes in verscholen baaien, en een prachtig pad dat door het nationale park de kustlijn volgt. Dus het is flink klimmen en je wandelt hoog over de rotsen, het is allemaal zo prachtig je voelt je een tourist en wilt overal foto's vanmaken. Mijn vader zei vroeger altijd als we wandelingen maakten,' je moet het filmen in je hoofd'. Dat hebben we maar gedaan. We gingen op een bankje zitten en sjoukje zei met een luie verwende stem: 'nu wil ik wel even een dolfijn zien.' En ja hoor, we zagen een groep dolfijnen! Ze probeerde het later ook met kaola's maar dat werkte minder goed. Toen wij daar een jaar geleden waren zagen we er wel één.
Terug van Noosa hebben we een toeristische route gereden, langs Maleny. Flink klimmen en dalen en beloont met prachtige uitzichten. Ook langs de Glass House Mountains, dat zijn bizar gevormde bergen in een plat platau.
Zondag gingen we rondhangen in een park, en er werd ook een concert gegeven. Maandag gingen we weer vroeg op pad naar het strand, Palm Beach aan de Gold Coast, samen met Geanne.
Een lekker vol weekend dus...Vandaag, woensdag, gaat sjoukje weer op pad om te werken, ze heeft werk gevonden maar een uur ten westen van Brisbane. Dus dat is lekker, ze hoeft niet veel te reizen ernaar toe. Ze hoopt dat het wat minder koud is dan in Stanthorpe (je hoort ze word al een verwende australier)
Veel groeten,

sjoukjes avonturen

2008-04-30T20:42:00.000-07:00

hallo allemaal,

hier ben ik in Stanthorpe, werken op een boerderij pink lady's appels plukken. je mag alleen de appels pukken die voor 80% rood zijn. we begonnen s'ochtens om kwart over 6 , tot s'middags half 5 . er hulpelden kangeroes rond op de boerderij, en in de bomen hingen hele grootte vleermuizen tussen de appels sommige vleermuizen waren dood, en dat stinkt ontzettend. je moest om de beurt de tracktor naar voren rijden, en als de 7 bakken vol zijn appels zitten een nieuwe tracktor halen. laddertje op laddertje af bij elke boom.
stanthorpe is heel klein, je hebt 2 pubs (en die gingen op 7 uur al dicht) en één grote supermarkt. je kan er wel goed wandelen over de rotsen. veel autralianen gaan daar op vakantie, voor de wijn en de appels. ik zou toch liever naar het strand gaan...
Voor het strand ben ik na twee weken werken weer terug gekomen naar Bribane, want elbert en henrike gingen kamperen en ik ging lekker mee.

North stradbroke

2008-04-28T21:31:00.001-07:00

hoi hoi allemaal,
Het heeft even geduurt voor er weer een nieuw berichtje op de blog staat...
Donderdag is Sjoukje terug gekomen van haar appelsplukkenbaantje in Stanthorpe, daarover moet ze zelf maar wat schrijven en begeleiden met foto's, ze heeft hele stoere, waarop ze tractor rijd enzo... Ze was teruggekomen omdat wij vrijdagochtend naar North stradbroke Island gingen en ze graag bij ons inhaakte, het was prachtig weer, het is nu 'herfst' maar voor ons gevoel is het nog steeds een eindeloze zomer, en het was prachig strandweer. We gingen sochtends met de auto op de boot, en vonden een plekje op de Camping Adder Rock, aan het strand, we vielen met het ruizen van de zee in slaap. We waren veel op het strand, pogingen om te surfen en vissen...
Sochtends tijdens het pannekoeken ontbijt zei sjoukje ineens, 'ik zie een dolfijn' in de zee zat een dolfijn te spelen, we konden haar heel goed zien en ze sprong verschillende keren. Daar word je zo blij van. We maakten ook een wandeling bij Point Lookout waar je over rotsen loopt die over diep in de zee liggen, de zee bulderd diep beneden je. We zagen daar een schildpad, die om de paar minuten zijn kop aan ons liet zien, en natuurlijk ook even naar lucht hapte. - de foto's staan op picara, daarvoor kan je de link rechts op deze pagina aan klikken- Veel te snel, (na 2 dagen) zaten we weer op de boot naar huis.
Inmiddels is het dinsdag en vandaag zou mattanja met twee vriendinnen naar Australia zoo, de dierentuin van wijlen steve Irwin, sjoukje ging met ze mee, en heeft als verrassing eliam mee genomen, ben benieuwd met wat voor verhalen die thuiskomen vanavond!! Ik ben vandaag dus alleen met de meisjes, vandaar dat ik ook dit verhaaltje kan typen, haha.
Veel groeten,

Beter

2008-04-16T23:38:00.000-07:00

hoi, we zijn allemaal weer beter!
Het is hier nog steeds lekker weer om buiten te zijn. Sjoukje heeft maandag een baantje gevonden en is diezelfde middag vertrokken naar Stanthorpe, ongeveer 2 uur naar het westen. Om Appels te plukken. Dinsdagochtend om 6 uur begon ze. Heel veel meer weten we niet, maar de berichten waren dat het hard werken was, maar ook leuk en dat ze in een gezellig hostel zat met haar collega-plukkers.
tot de volgende keer!

GEEN romantisch weekendje weg

2008-04-13T01:43:00.000-07:00

Dit weekend zouden we een weekendje weg, naar Coolum, (lijkt een beetje op Kolum maar dan anders) aan de sunshine coast. Deze week waren Sjoukje en Bloem al ziek geweest, buikgriep en we hoopten dat het voor de rest van de familie zou overwaaien, ja, je raad het al... We hadden oppas voor het hele weekend geregeld, reden de 1.5 uur naar coolum en onderweg voelde ik me al een beetje slap en terwijl we onze tent opzetten op een prachtig plekje aan het strand kondigde de eerste overgeefsessie zich aan. Dus tentje weer ingepakt en maar weer naar huis, naar een verbaasde oppas, die melde dat ook Luca had overgegeven. Later die nacht, toen we dus weer fijn in ons eigen bed sliepen moesten ook Eliam en Elbert eraan geloven, het griepvirus had ons dus alle zes te pakken gehad. Inmiddels zijn we allemaal een beetje bijgekomen, maar het weekendje verliep dus een beetje anders dan gepland.
Het is hier nog steeds prachtig weer al heet dit de nazomer, gisteren, zaterdag, terwijl Henrike, Elbert en Eliam thuis aan het uitrusten waren gingen Mattanja en Chris met de meiden, sjouk, bloem en luca naar het strand. Vandaag, zondag, gingen we smiddags naar de Botanische tuin, die heel dicht bij is, onderaan Mount Cootha. Daar was een concert is een park, we waren te laat voor de doedelzakspelers, maar zagen wel een Brassband met veel prijzen (stond op een bordje). Bij het een-na-laatste nummer hadden ze wat versterking nodig in de percussie-sectie en werd eliam's hulp ingeroepen. Die trommelde lekker mee.
sjoukje is ook nog hier kattekwaad aan het uithalen; ze wilde graag fietsen dus heeft van Christian een fiets geleend, wij vertelden haar dat het illegaal is zonder helm te fietsen. natuurlijk sloeg ze deze adviezen in de wind. Ze ging een blokje om om de fiets te testen en kwam politie tegen die haar aanhielden omdat ze geen helm droeg, ze deed zich, met succes, voor als onozele nederlandse meid en werd niet beboet maar moest wel naar huis LOPEN.

easterfest

2008-04-01T15:08:00.000-07:00

Tijdens het paasweekend zijn we naar het Easterfest gegaan, een christelijk muziekfestival in Toowoomba, dat ligt ongeveer 2 uur ten westen van Brisbane. Mensen uit heel australie hadden zich verzameld voor dit feest. We kampeerden op het terrein, een groot park midden in Toowoomba wat tijdelijk tot festival terrein was omgetoverd. Het kamperen ging heel goed, we hadden wat meer stress verwacht met de kids in een tent en op een muziekfestival, maar ze deden het supergoed en we hebben veel leuke dingen van het festival kunnen meemaken. Grote acts waren de Newsboys en Jars of Clay. The Newsboys was echt een groot feest, voor ons en voor de Heer. Ze komen ook uit Toowoomba dus het was een soort thuiswedstrijd voor ze en je merkte dat ze heel relaxed waren. De Jars of Clay vielen een beetje tegen, misschien is het meer een cd-band. Ook speelde de zwager van onze vriendin Geanne met zijn band de sterren van de hemel, ze heten Alabaster Box. Ze zijn twee jaar met de hele band naar Nasville (USA) verhuist omdat australie ze geen groeimogelijkheden kon bieden. Een andere band die we hoorden werd onmiddelijk onze nieuwe favoriet, De Newworldson, uit canada, ze speelden heel funky en muziekaal.
Op het festival waren ook twee meiden die T-shirts verkochten, ze heten two-salty, ze doen heel leuke dingen, hun website is www.twosalty.com.
Paasmaandag was Christian jarig, we vierden dit samen met Mattanja's ouders die hier voor 4 weken zijn om hun kleindochter te bewonderen. Inmiddels is dat alweer een week geleden, sjoukje is er natuurlijk nog steeds en we doen samen leuke dingen met de kids. Gisteren was het lekker warm en zijn we met de bus naar de South Bank gegaan, daar is een strand aangelegd, waar we hebben gezwommen, we zijn naar eliams nieuwe favoriete speeltuin geweest, met veel bruggetjes, we hebben een rondje met de veerboot gemaakt en onderweg naar de bus naar huis kwamen we langs een groep djembee spelers die vroegen of we met ze mee wilden trommelen om hun cursus te promoten. Thuis om 4 uur nog even naar zwemles, ik denk dat dat een droomdag was voor eliam...
tot de volgende keer,

2008-03-19T04:06:00.000-07:00

Moreton Island

2008-03-17T21:36:00.000-07:00

Vrijdag vertrokken we met een volgepakt auto naar Moreton Island, een zandeiland aan de kust, het lijkt een beetje op Fraser Island maar dan wat kleiner. Je hebt er geen wegen, alleen zand paden voor 4 wheeldrives, dus veel stoer doen in onze grote auto. Sjoukje heeft ook even gereden en was meteen verslaaft. Ze ging een hele steile duin op, wat we hebben gefilmt, maar op het filmpje zie je niets terug van de steilheid. anyway, We kampeerden op de noordelijke punst van het eiland, aan het strand wat prachtig was, helder water, lekker weer, mooie wandelingen. Op zaterdag hebben we een rit over het eiland gemaakt naar de vuurtoren en the blue lagoon, een zoet water meer. Ik kan me goed voorstellen dat de aboriginals prima konden leven op het eiland, hoewel ik het ze niet na doe, maar het is prachtig en je hebt bos voor voedsel, strand, zoet water en oceaan. Op zondag hebben we vooral veel op het strand rondgehangen, ook zijn we in de 'desert' geweest, dat was sjoukje haar verzoeknummer, waar we probeerden van een grote duin de bodyboarden, wat niet echt lukte maar we hadden daardoor wel zand in onze oren en onderbroeken. Aan de oostkant van het eiland hebben ze allerlei schepen laten zinken en daardoor is een soort rif ontstaan, inmiddels zijn er allerlei koralen op de scheepswrakken gegroeit en zwemmen er allerlei mooie vissies. Vanaf het strand kon je naar de wrakken zwemmen en snorkelend van de visjes en het koraal genieten. Ondertussen bakten de kids zandtaartjes en forten en namen af en toe een plons. Ook was het erg vermakelijk om de georganiseerde tours te zien voorbijkomen, waar mensen in wetsuits werden gehesen om samen met een bodyboard om te drijven, handschoentjes om je niet te bezeren en broodjes voor de vissen begeleid door deskundige guide naar de wrakken te zwemm/drijven om te soort-van-snorkelen. Bij één tour ging er zelf als een soort bezemwagen een motorboot achter ze aan voor de veiligheid ofzo, maar die jongen die hem bestuurde had het zo druk met zijn eigen stoerdoenerij dat hij mij bijna overvoer! Aan het einde van de dag hadden we de boot terug geboekt (er gaan er maar 3 per dag) en we hadden inmiddels al ons eten wat we hadden meegenomen opgegeten (en er zijn geen winkels of restaurants ofzo) dus het was tijd om naar huis te gaan, op de boot werden we vergezeld door veel (bezopen) australische kerels met meer of minder ontwikkelde bierbuiken en drie-dagen-baardjes en veel hengels op hun 4 wheel drive die ook met spijt het eiland weer verlieten.
Deze week staat in het teken van wassen en weer inpakken, want donderdag vertrekken we naar het muziekfestival in Toowoomba. De auto moest goed gewassen om al het zand en zout eraf te halen en sjoukje en ik hebben dat als heuze mutsen gedaan, volgens elbert kon het het beste gedaan worden in bikini...(Ye, right!) Bij een autowas-iets hebben we volgens 7 stappen met verschillende stralen en borstels de auto blinkend schoon gemaakt. - op dit moment is hij bij de garage voor een beurt, maar ze hebben net gebeld dat het vanbinnen niet zo mooi glimt als van buiten en dat we voor 600 dollar reparaties moeten doen...Tja...
tot snel weer, g'day, Henrike

hier sjoukje

2008-03-04T14:47:00.000-08:00

Hier sjoukje,

ik ben veilig aangekomen. de reis ging helemaal goed. echt fijn om Henrike, Elbert Eliam Luca en Bloem weer te zien!
het is hier heel mooi weer. we zijn gister naar 2 parken geweest. en gaan vandaag zwemmen.
dikke liefs sjoukje

2008-02-20T02:23:00.001-08:00

Een weekend op het platteland. Mijn collega' waarschuwden me dat er niet veel te doen is in Toowoomba , ander half uur rijden ten westen van Brisbane. Na Toowoomba begint the Outback. En inderdaad het was een rustig maar prachtig dorpje (net zo groot als leeuwarden) boven op de dividing range. The dividing range is een berg rug welke de kust scheidt van het binnenland. Aan de zee kant regent het vaak en aan de andere kant is het droog, koud s nachts en heet overdag. De tocht naar Toowoomba was mooi, we passeerden verschillende heuvels en kleine dorpjes. We zouden een nacht bij de ouders van Geanne slapen welke net buiten Toowoomba op een heuvel woonden. Het huis waarin ze woonden was prachtig met een mooi uitzicht op de heuvels.
De volgende twee dagen hebben we heerlijk genoten van de gastvrijheid. het was vooral interessant om te horen hoe het is om midden in de outback te wonen. Voordat de ouders van Geanne naar deze woning verhuist zijn woonden ze 300 kilometer meer naar het binnenland op een property van 1500 acers. (erg groot). Dit betekend dat ze afgezonderd leefden van de rest van de wereld en volledig gericht waren op het runnen van hun schapen(6000), koeien en graan bussines. Ze vertelden ons hoe het is om een maal in de maand naar de supermarkt te gaan, wat Home schooling inhoud en wat het is om in een kleine gemeenschap te leven. Het bijzondere aan de gesprekken was dat je merkte dat ze het leven nemen zoals het is.

De kiddo's vonden het super om lekker buiten te spelen en te genieten van de ruimte om het huis. Zondag aan het einde van de middag zijn we weer terug gereden naar Brisbane . Het was bijzonder om zo even weg te zijn en nieuwe mensen te ontmoeten.

Met easter gaan we naar het eaterfest www.easterfest.com.au een christelijk music festival in Toowoomba. We hebben er erg veel zin in. Het is een soort Flevo. Er komen enkele goede bands zoals Newsboys, Jars of Clay, AlabasterBox (speelt zwager van Geanne in) en er zijn diverse sprekers en activiteiten te doen. Het lijkt ons super om easter door te brenegn tussen christenen. Verder hebben we niet echt plannen gemaakt. Sjoukje komt over twee week en Eliam en Luca zijn al allemaal plannen aan het maken wat ze kunnen gaan doen als ze er is.

We zin nu een jaar weg en kunnen bijna weer beginnen met aftellen. Ik heb op min werk aangegeven dat ik niet veel langer blijf dan de duur van min contract dus ergens in de zomer van 2009 zullen we wel weer in Nederland zijn. Momenteel is het weer hier omgeslagen naar Noodweer in sommige plaatsen van QLD. In het noorden is op sommige plaatsen 600 millimeter regen op een dag gevallen (record in NL 137 per dag). Met name in het Noorden zijn momenteel erg veel stormen wat er voor zorgt dat het weer hier lekker koel is met af en toe een bui. Een ander voordeel is dat door dit weer de golven hoog zijn wat leuk is om te bodyboarden.

Mensen het gaat jullie allemaal goed en tot snel.

plannen en ziek zijn

2008-02-12T15:01:00.000-08:00

Eliam, Bloem en ik (henrike) zijn ziek. hopenlijk nu weer aan de beterende hand. Ja, dat kan ook in australie. We zijn deze week precies een jaar in australie. We merken dat ook ons gevoel erover verandert door besef dat we hier nu een jaar zijn. Het tweede jaar gaat er anders uitzien, we hoeven minder te ontdekken en op te bouwen en zijn helemaal gewent. We krijgen dit tweede jaar waarschijnlijk veel bezoek en we maken plannen wat we nog willen doen, zien en beleven in de tijd dat we hier zijn. We voelen ons vaak wel verwent hoor, dat je nog steeds een soort vakantiegevoel hebt en tegelijk een dagelijks leven gevoel.
Aankomend weekend gaan we met een vriendin naar haar ouders in Toowoomba, ze hebben hun hele leven (ze zijn nu gepensioneert) in de outback gewoont, en gaan ons daar een indruk van geven.
Vandaag is het ook 'sorry day'. Nu al een historische dag in de australische geschiedenis, en een van de eerste acties van het nieuwe parlement. Er wordt vandaag officieel door de overheid excuus aangeboden voor het 'stelen' van het land van de aboriginals. Ook is er van ongeveer 1900 tot 1970 (ja, zo lang) een officieel programma geweest voor het blank-maken van de aboriginals. De kinderen werden weggehaald bij de ouders en door australische (blanke) gezinnen geadopteert, zodat in een aantal generaties het aboriginalbloed zou verdwijnen. Ook kerken hebben hierin een rol gespeelt. (hierover gaat ook de film 'the rabbit proof fence'.)
Nu is er grote schaamte bij de blanke australiers tegenover de aboriginals voor deze daden. En bovendien gaat het niet goed met grote groepen aboriginals, ze vormen vaak een lage sociale en ecomonische klasse, en zijn erg afhankelijk van bijstand, hogere cijfers in kindermisbruik, en verslavingen, hebben veel gezondheidsproblemen en een beduidend kortere levensverwachting. De aboriginals voelen zich slachtover van de daden van de blanken en zien dat als oorzaak voor de slechte situatie nu.

Daarom dus vandaag 'sorry day'.

En nu is het tijd om buiten te spelen!
tot snel

Fimpje van onze week in Hervey Bay (en omstreken)

2008-02-04T19:16:00.000-08:00

Hervey Bay

2008-02-02T19:40:00.000-08:00

De afgelopen week moest elbert in Marybourough ( 4 uur ten noorden van Brisbane) werken, een klein plaatsje dat zich voornamelijk bezig houd met hout. Houtkap, vervoer, in planken zagen enz. Niet zoveel te beleven voor kinderen dus, maar 35 km verder, aan de kust ligt Hervey Bay, dus daar hebben we een huisje gehuurd. het huisje was heel nieuw en voelde als 6 sterren, er stond champagne en chocola in de koelkast, en was speelgoed voor de kids, een wasmachine en droger, grote zacht handdoeken en meer aangenaamheden. We kwamen zaterdagavond aan en de eerste maandag was een nationale feestdag, australia day. dus elbert was vrij. We hebben lekker op het strand rondgehangen en van de omgeving genoten. Hoewel we de halve dag niet konden zwemmen vanwege gesignaleerde HAAIEN... er werd ons verteld dat er niet eerde iemand gebeten is maar ze zijn heel voorzichtig. De rest van de week was elbert aan het werk. Het was ongeveer 30 minuten lopen naar het strand vanaf het huis, dus elke dag ging ik met de kinderen naar het strand, we konden spelen in de schaduw van de bomen en omdat Fraser Island voor de kust ligt is er bijna geen branding en ondiep water, dus heel geschikt voor ons. vaak waren wij nagenoeg de enige op het strand, mijn observatie was dat in Hervey Bay drie groepen mensen zijn, de mensen die er wonen, backpackers die een 'package deal' hebben en Fraser Island gaan bezoeken met een tour. en bejaarde gepensioneerden die met een grote gekleurde platic 'noodle' op het strand komen om vervolgens met een petje op en de noodle onder beide oksels een uurtje ronddeinen op de golven van de zee. (een beetje lichaamsbeweging zou voor de meeste geen kwaad kunnen, maar ze zwemmen niet, we hangen op hun noodle.) (* wie niet weet wat ik met een noodle bedoel, dat is zo'n plastic foam ding waar kinderen mee spelen in het zwembad).
Vrijdag avond reden we naar Bundaberg (ja, waar de beroemde bundaburg rum word gestookt). Daar is een strand waar grote zeeschildpadden hun eieren leggen. Tussen januari en maart. we liepen eerst nog even lekker op het strand en wachten tot het donker werd. Door rangers en vrijwilligers word het strand in de gaten gehouden en de nesten beschermt en onderzoek gedaan naar de schildpadden. (ze zijn echt reuzegroot, wel ruim een meter doorsnee).
We werden in groepen in gedeeld en hoopten dat ergens tussen 7 en middernacht een schildpad haar eieren zou leggen of een van de nesten zou uitkomen. Om half 8 werden we door de ranger meegenomen naar het strand. Er was een nest aan het uitkomen. Het was een magische ervaring, in het donker over het stand lopen (de babyschildpadden laten zich leiden door het maanlicht op de branding, dus de rangers probeerden het gebruik van licht tot een minumum te beperken) Er was een nest met ruim 100 kleine babyschildpadjes, onder begeleiding van de rangers konden we ze aanraken en en kracht van hun voorste flippers voelen waarmee ze als maniaken naar de zee kruipen en daar vervolgens 3 a 4 dagen doorpeddelen om in de goede golfstroom te komen die hun naar hun leefgebied brengt (ze wonen tussen de 300 en 14000 km van het strand af van waar ze worden geboren en later (hopenlijk, 1 op de 1000 bereikt de leeftijd van 35 jaar en sexuele volwassenheid) terug komen om eieren te leggen. daarna zagen we ze over het strand richting de zee kruipen (tijdens deze tocht slaan hun minihersenen het magnetisch veld op van de plek van het strand, dus als je zou optillen en de zee in zou gooien slaan ze deze voor het vrouwtje crusiale stap over, nou ja eigenlijk crusiaal voor haar eventuele kids) en wegzwemmen in de branding. Daarna werd het nest opengemaakt door de ranger om informatie te verzamelen voor onderzoek, de eierschalen werden geteld, de naam van de moeder opgeschreven (toen ze de eieren legde werd een kaartje met haar naam bij de eieren gedaan) en de niet uitgekomen eieren onderzocht op eventuele ontwikkeling. Ondertussen vertelde de ranger over het leven van de schildpadden, wat zo fasinerend was en je onder de indruk maakt van de intrigerende comlexiteit en samenhang van de schepping.
Wat een bijzondere dieren en verschrikkelijk dat ze ernstig met uitsterven worden bedreigt.
Na dat we al dit prachtigs hadden gezien was het half 10 en sliepen 2 van de 3 kinderen. we konden nog langer blijven om meer te zien maar kozen om maar aan onze 2 uur durende terugreis te beginnen. Om 12 uur waren we thuis...6 uur later stonden we op om het huis aan te vegen en in de auto een ontbijtje te eten, we wilden namelijk via Tin Can Bay terug rijden omdat daar een plek is waar sóchtends wilde dolfijnen zich laten voeden. De plek was op een afgelegen vissers pier waar inderdaad twee rivierdolfijnen kwamen om een lekker visje gevoert te krijgen. Wij kwamen er om een uur of 9 en inmiddels had de dolfijn die nog rondzwom zijn kwotum van 3 kilo vis per dag al achter de kiezen, dus mochten wij hem niet meer geven (ook hier hielden en ranger en vrijwilligers de boel netjes in de gaten, met een info bord en een kwotum per vis en instructies hoe met de dolfijnen om te gaan, echt goed geregeld) maar de dolfijn liet zich heel erg zien en dat was heel mooi. hij hoopte natuurlijk op nog een toetje. Ook zagen we een prachtige pelikaan die voor ons ging poseren.
En nu zijn we weer thuis, het was een mooie week.
Ga nog even een poging doen een filmpje te fabriseren voor op de blog om dit verhaal te begeleiden met visuele informatie.

Byron and Lamington Nationalpark

2008-01-24T02:53:00.000-08:00

dagjes uit

2008-01-20T01:48:00.000-08:00

Zaterdag, gisteren, was het zo'n prachtige dag dat we om 3 uur smiddags toch nog bedachten dat we naar het strand wilden. Ook Mat en chris vonden het een goed idee, dus ze gingen samen met Naomi met ons mee. Het was naomi's eerste strand ervaring!
Bloem was op de 12 de dag van haar leven op het strand en het resultaat is een heuse beach baby. We bleven op het strand tot het ging schemeren en aten fish en chips en reden weer naar Brisbane terug om heerlijk te slapen.
Vandaag, zondag, had christiaan het goede idee om naar Springbrook nationaal park te gaan, door de grote regenval zijn de watervallen daar spectaculair aangezweld. Het is gevaarlijk daar met kleine kinderen te wandelen, dus elbert ging oppassen en hij gunde mij een dagje uit, en zo voelde het ook. De watervallen waren prachtig en indrukwekkend, en in het bos waren de sporen te zien van met hoeveel geweld al het water naar beneden was gekomen, om gerukte bomen, geknakte taken, en veel paden waren afgezet omdat ze beschadigt waren en nu te gevaarlijk om te betreden. Het was echt genieten!
We zijn de komende week 'gewoon' in brisbane en voor de week daarna hebben we een huisje gehuurd 4 uur ten noorden van Brisbane, in Hervey Bay, Elbert moet daar in de buurt werken in die week. We hopen daar een beetje vakantie te vieren, en mischien schilpadden uit hun ei zien komen in Bundaberg. En nu ga ik uitrusten van al het gewandel en gewaterval,
henrike

nat

2008-01-14T15:16:00.000-08:00

Het regent, en waarschijnlijk blijft dat het nog even doen. Mensen vertellen ons dat dit weer eerst hoorde bij de hete zomers van Brisbane. Veel regen. En dat de afgelopen jaren het heeel erg droog is geweest. Iedereen hoopt dat door deze buien het einde van de droogte in zicht is gekomen. En dat het vanaf nu gewoon weer 'normaal' wordt. Onze tuin explodeert, de dammen stromen vol, en rivieren treden buiten hun oevers. Oh, ja, nog een fijn verhaal, vorige week zondag was er een enorme stortbui waardoor ook onze basement was volgestroomd, ook rivieren en landerijen kregen zo'n enorme plens regen, dus er was een koe van het land gesleept door het water de rivier in, zoals overal stromen rivieren naar de zee, dus was die koe 86 km. later om het strand terecht gekomen, er door de surfclub uitgehaald en door het nieuws uitgezonden en later door de boer geclaimt en opgehaald! Hij leefde nog.
Ander nieuws is dat we voor een paar weken een nanny hebben, tralalallala (zie ons een dansje doen) ze is een duits meisje die door australie reist en het wel leuk vond even bij een familie te wonen. Dus ik heb af en toe wat uurtjes vrij en vanavond gaan elb en ik samen naar de film.
tot later,

onze vakantie

2008-01-06T14:59:00.000-08:00

Onze eerste echte vakantie is afgelopen. Elbert heeft de hele tijd gewerkt sinds ze hier zijn en na 10 maanden was het wel tijd voor een vakantie. In australie heb je weinig vakantiedagen, dus daar moet je slim mee om gaan. Je kan wel veel gemakkelijker onbetaald verlof opnemen, dat doen dus veel mensen als ze langer op reis willen of hun huis verbouwen of een kind krijgen enzovoort. Anyway we wilden onze vakantie goed besteden en we hebben veel mooie dingen gezien. Mijn ouders waren overgekomen om ons gezelschap te houden tijdens deze vakantie. Na Fraser Island (zie hieronder) waren we een dag in brisbane, we lieten een stukje van de stad zien en bezochten de erg interesante Andy Warhol tentoonstelling, Wat was dat een ontzettend interesante kunstenaar en ik heb ontzettend veel nieuwe dingen gezien en een veel competer beeld gekregen over zijn werk en leven! En grote invloed op cultuur en media. Ook wist ik niet eerder dat er een aanslag op hem was gepleegt door een 'fan' en dat hij daarna heel religieus en reflectief werk heeft gemaakt. Ook was er een uitgebreide kinderafdeling gemaakt. Waarin ze niet alleen slaagden leuke kinderactiviteiten te bedenken maar ook veel inhoudelijke linken te leggen met het werk van Andy W. Je kon een screentest doen van 15 seconden die daarna op een silverscreen vertraagd afgespeeld werd. Brillo dozen stapelen, met zilveren ballonen spelen en een quiz spelen. En de foto maken in een photobooth.
Zaterdag vertrokken we naar Broken Head, dat ligt net onder Byron Bay. We kampeerden dicht bij het strand het de eerste dagen was het prachig. De zee werd steeds woester en de wind ging steeds harder waaien, Er gingen namelijk een paar cyclonen te keer. Het werd van kwaad tot erger, we hoorden dar Fraser Island werd geevacueerd, het begon te regenen om vervolgens pas na 7 dagen pas op te houden... stranden werden afgesloten dus we gingen eerder dan gepland terug naar Brisbane, waar we werden bevestigd een een goede keus want het bleef waaien en regenen! We kregen een rondleiding van luca en eliam in de dierentuin waar ze alle australische dieren lieten zien met speciale aandacht voor de vleermuizen. De dag daarna vertrokken we naar de Binna Burra Lodge in het regenwoud. Ook daar NOODWEER! maar dat mocht ons er niet van weerhouden mooie en erg stoere wandeltochten te maken en kennis te maken met allerlei vreemde dieren, regenwormen van een meter lang en 2.5 cm dik, gezellige bloedzuigers op onze benen, koala.s in de boom en kleine kangaroes. De lodge was heel gezellig en ingericht voor de echte natuurliefhebber. Bewust geen tv, internet en telefoon mogelijkheden. Maar wel gezellig haardvuur aan, een bieb vol prachtige boeken over australie en de wereld, elke avond een natuurfilm, begeleide wandelingen en gratis koffie en thee (vraag niet hoe oud...) En het uitzicht....onbetaalbaar!
En toen was de vakantie alweer voorbij. Het kerst en oud-en-nieuw gevoel is compleet aan ons voorbij gegaan, maat het was een heel bijzondere tijd. Over goede voornemens: Elbert wil meer patat eten, bier drinken en beginnen met roken. Ik stel mijn goede voornemen nog even uit,
Oh, ik wil trouwens een groentetuintje als ik terug ben in nederland, lijkt me zo leuk! Ben ook helemaal geinspireert door Jamie (Oliver). Hij heeft een nieuw programma 'Jamie at Home'. Zit ie lekker in zijn tuintje te graven en ondertussen pruttelt er iets lekkers op een vuurtje in een schuurtje,mmmm . Als pologamie legaal word neem ik hem erbij. Gewoon voor in de tuin en keuken.
Bedankt ook iedereen die kadotjes had meegegeven!!! Het was een groot feest om alles uit te pakken!

2007-12-27T21:48:00.000-08:00

Zo een kleine impressie van onze drie dagen op Fraser Island.

Fraser Island

2007-12-26T12:58:00.000-08:00

Zo onze eerste campeer trip zit er op voor deze vakantie, fraser Isaland.
Fraser Island is het grootste zand eiland ter wereld en de enigste manier om jer op voort te bewegen is per 4w drive. Het was super gaaf om lekker over het strand en over all hobbels heen te rijden. Het eiland is dan ook een groot avontuur voor mensen welke van wat uitdaging voor hun auto houden. Op maandag zijn we eerst rustig naar het eiland toe gereden. Omdat het kerst was, was het erg rustig op het eiland. Na een stuk over het strand te hebben gereden en door een 4wdrive track in de duinen kwamen we op onze mooie bos camping aan. Op de camping had je het idee dat je midden in het tropisch regenwoud stond. Grote bomen, veel geluiden en ruime grote plekken. De kids wonden het heerlijk om lekker buiten te spelen in het bos.

De volgende dag stond in het teken van het eiland verkennen. Dit betekende veel in de auto zitten. De gemiddelde snelheid op het eiland is rond de 20 kilometer per uur in het bos en 60 op het starnd. In het bos is het vooral oppassen dat de auto rit comfortabel blijft voor alle medepassagier. De eerste stop was bi een groot bos meer wat ontstaan is door regenwater. We hebben hier lekker gezwommen. Het meest grappige was dat er heel wat backpackers verkleed waren als Santa wat ons toch het idee gaf dat het kerst was. Met name de kinderen vonden het erg heerlijk om te zwemmen in het het meer. Eliam was zo enthousiast dat hij met kleren en al in het water sprong.
De rest van de middag hebben we heerlijk genoten van het strand, de mooie uitzichten, het rijden op het strand (wat uniek is) en de zee.

De terug reis de volgende dag was voor spannend om dat het net hoog water was geweest en er veel wind was. Dit betekende dat de zee heel dicht bij de kust kwam waardoor we erg op moesten passen met het rijden op het strand. We hadden geen behoefte om vast te komen zitten in het zand. Henrike heeft terug gereden en dat ging erg goed. Onze auto is inmiddels een zandbak geworden maar het was een super mooie ervaring om ze op vakantie te gaan. Lekker buiten en genieten van alles wat je ziet.

Een bijzondere kerst om zo te vieren.

2007-12-22T13:51:00.000-08:00

Santa in de straat.

Gisteren was het dan zover we hadden ons straat kerst te vieren. Het was een gezellige middag met natuurlijk Santa.

veilig aangekomen!

2007-12-21T13:42:00.001-08:00

Papa en mama zijn veilig aangekomen, dus theo en else wees gerust, haha!
Gisteravond laat hebben we ze opgehaald en op dit moment, (kwart voor acht) worden de oren van hun hoofd gekletst door eliam die ze alles over het huis en de tuin vertelt. Ze zijn dus dapper opgestaan om meteen in ons ritme te komen, en nu gaan we op naar de markt!
tot later!
Henrike

ho ho ho!

2007-12-19T14:57:00.000-08:00

Dinsdag waren we uitgenodigd op elbert werk voor de Kerst party voor de kinderen. Het was een groot evenement met ontzettend veel kinderen! Er waren twee slecht verklede elfen die een stukje deden waarin de kadotjes van de santa kwijtraakten en luca was ontzettend bang voor die verklede mensen die zaten te schreeuwen! Daarna kwam Santa claus met voor alle kinderen een cadeautje, dat is natuurlijk nooit mis, dus dat werd blij uitgepakt en mee naar huis genomen. Luca en Eliam snappen niets van de santa en noemen hem een kaboutertje, daar houden we het maar op. Kerst is hier een enorm groot gebeuren, met heel veel kado's en feestjes, het is natuurlijk ook het begin van de australische zomervakantie en daarom is iedereen heel uitgelaten. Wel is het totaal geseculariseerd, nog veel meer dan in nederland voor mijn gevoel. Ook in kerken word het minder uitgebreid geviert, en word ook de suculiere betekenis van het geven van kadotjes aan elkaar en en zien van familie en 'goed' zijn voor elkaar vaker aangehaald dan de geboorte van Christus. Jezus is verworden tot een kerstboom accessoire.

veel groeten en alvast een heel fijne kerst gewenst! We lazen op internet dat het vriest en er al voorzichtig de eerste schaatswedstrijden worden gepland!!

plaatje

2007-12-19T14:36:00.000-08:00

er is een kindeke geboren op aard!

2007-12-16T18:38:00.001-08:00

Onze vrienden Mattanja en Christiaan hebben een kindje gekregen! Hoera!
Ze heef Naomi, is ruim 7 pond en door de dappere mattanja in het record tempo van minder dan 3 uur op de wereld gezet!!WOW!
Naomi is zondagochtend tussen 7 en 8 uur sochtends geboren. Een paar uur later gingen we haar bewonderen in het ziekenhuis, wat er allemaal een beetje anders uitziet als in nederland, het ziekenhuis heeft meer de uitstraling van een hotel, met overal tapijt en veel (nep) planten. De kamer van mattanja was ook meer een hotelkamer, met een tweepersoons bed, een bank, televisie, eigen badkamer met groot bad, douche en toilet. en natuurlijk een prachtig klein babietje, ze is er zo mooi en gaaf uitgekomen, rozig en met veel zwart haar. Mattanja en Christiaan zijn natuurlijk en terecht beretrots op het kleine meisje!
Onze kinderen vonden het heel leuk om de baby te bekijken, hoewel eliam de twee kraanwagens die je door het raam kon zien ook wel erg de moeite waard vond!
Ondertussen zitten we nu plannetjes te bedenken voor onze aankomende vakantie van twee weken, en natuurlijk ons bezoek van mijn (henrike) ouders, die we wat van dit stukje van australie willen laten zien. Het word hier lekker warm, zo rond de dertig graden, en dat geeft absoluut geen december gevoel. Ik weet zeker dat we dat weer gaan waarderen als we terug in nederland zijn!
Tot snel weer,
ps. voor plaatjes van de baby: zie matenchrisinbris.blogspot.com

een echte australie dag

2007-12-08T02:33:00.001-08:00

Vannacht werden we wakker van harde stortregens. Het regende de hele nacht, wat natuurlijk heel fijn is voor het droge australie. Maar na de regen van de afgelopen weken snap ik nu heel goed waarom bijna iedereen een tuinman heeft en er ook veel huurhuizen met tuin service werden aangeboden. Onze tuin is hier bovendien denk ik ongeveer 15 keer zo groot als in nederland en tropisch, en het is 30 graden terwijl je in de tuin werkt. Het is ook wel gaaf hoor, we hebben een aantal palmbomen, waar enorme takken uit vallen, een paar hele grote bomen, een macademianoten boom, cactussen, en ook varens die je in nederland als kamerplant hebt en prachtige amaryllissen gewoon in de tuin.
in de ochtend regende het nog steeds maar zijn we toch dapper met z'n allen naar de markt geweest. daarna hadden luca en eliam zwemles en kwamen de buurmeisjes, hun ouders hadden gevraagd of we een ochtendje op ze konden passen, terwijl zei een belangrijk gesprek hadden.
Na het zwemmen was eliam zo moe dat hij ging slapen, dus elbert ging met luca boodschapjes doen en daarna was het heel warm en zonnig geworden. Toch nog maar even naar het strand, waar we rond een uurtje of drie waren. De ze was heerlijk, ongeveer 23 graden en de branding was heel laag en regelmatig en geen harde stroming, dus de kinderen vonden het alle drie prachtig en hadden zoveel plezier. Bloem liep gewoon achter elbert aan als hij ging zwemmen en liet zich niet door wat 'kleine' golfjes uit de weg slaan! Luca en Eliam gaven mij een fijne scrub met zand en zeewier (lees: ik werd steeds onder de modder gegooit en met zeewier versiert, en vervolgens weer soort van afgespoelt). toen het begon te schemeren snel van het strand en bij het strand "Fish&Chips' gegeten, en thuis lekker in bad en in bed.
een goede austalische dag dus!
groet uit australie!

begin december

2007-12-02T15:22:00.000-08:00

Het leven hier word voor ons steeds gewoner en vanzelfsprekender, maar dan soms ineens kijk ik weer om me heen met de ogen van een Nederlander, en besef ik weer dat ik aan de andere kant van de weg rijd (the 'wrong side', wij rijden immers aan de 'right side'). dan zie ik weer de idiote heuvelige wegen, de brandende zon, prachtige parken, de eindeloze prachtige stranden, de schreeuwerige uithangborden van winkels, de pick-up trucks, de huizen met veranda's, het gebrek aan fietsen en wandelaars. Ik merk dat ik er niet meer over na denk als ik zeg: G'day, how-are-ya? en me dan niet verbaas om het in één adem uitgesproken antwoord te krijgen, 'not to bad, how about yourself? (en dat er dan niet echt een serieus antwoord terug verwacht word).
Dit weekend zeiden we vrijdag de zwemles van zaterdagochtend af, om zaterdag ochtend zodra de kinderen wakker waaren te vertrekken naar het strand, dus om 6.30 zaten we in de auto, op het strand (ongeveer 2 uur rijden) ontmoeten elberts collega, die waren al om 5 uur vertrokken, whaaa, elbert kreeg zijn eerste surfles! Op het strand bedacht ik dat de stranden en de zee elbert hadden verleid naar australie te komen, dus dat het helemaal goed was om hem daar zo te zien strijden met een plank en de elementen.
ondertussen bouwde ik samen met de kinderen zandkastelen en pendelde ik heen en weer om de slotgrachten met water te vullen. Rond de lunch waren we weer thuis, en dat is het voordeel van vroeg naar het strand gaan, we waren allevijf wel klaar voor een middagdutje.
Daarna moetsen we ons allemaal mooi aankleden, want we hadden een uitnodiging gekregen voor de 'christmas party' van onze buren, wat een erg leuk feest was, met natuurlijk gebarbeyuede worstjes en steak lekkere wijn en light bier en een heus springkussen voor de kinderen! Net voor kerst hebben we nog een christmas party met alle buren samen, en één van de damesbijbelstudie, en elbert heeft nog verschillende van zijn werk dus heel wat feestjes.
Zondag waren we behoorlijk moe van al het gefeest en gesurf,
zondag middag gingen elbert en christiaan - er is een backpackers mission group, waar elbert in betrokken is, en zijn heel veer hostels in de omgeving van onze kerk, en er worden uitnodigingen opgehagen in de hostels om de backpackers uit te nodigen naar de diensten te komen, één keer in de maand is er na de dienst een gratis barbeque voor de backpackers- daar gingen ze dus naar toe, elbert vind het leuk met de backpackers te praten omdat hij dat 10 jaar geleden ook heeft gedaan, hij heeft zelfs een paar dagen in één van de hostels geslapen waar ze nu de uitnodingen ophangen, wat een mooie cirkel.
Ondertussen bleven mattanja en ik thuis met de kinderen, en praten over de baby die er nu elk moment kan gaan komen!!!
tot snel weer, op de blog!
henrike

2007-11-23T17:43:00.000-08:00

vanochtend hebben Eliam en Luca weer gezwommen een kleine impressie

zingen voor de baby

2007-11-22T21:51:00.000-08:00

Ja, mattanja, deze is voor jou!
maar ook een beetje voor Elze en Hilde, lieve meiden jullie moeten maar even je ogen dichtdoen, en je inlevingsvermogen gebruiken en net doen alsof luca voor jullie zingt, wat jullie niet kunnen zien is dat bloem ook aan het me z(w)ingen is!! met haar handjes in de lucht. Enjoy!!
dikke zoen, henrike

2007-11-17T17:44:00.000-08:00

Kers in de zomer

2007-11-17T16:52:00.000-08:00

November en kerst komt eraan. Op een of andere manier is kerst hier a "big Thing" Als je op dit moment in een winkelcentrum komt is alles vol met kerstbomen, nep sneeuw, kerstmannen enz. Het rare is alleen dat het buiten 30 graden is. Net als in Nederland is de kerstman dit weekend geland in Brisbane. Dit gebeurde op de traditionele manier "by boat" Santa komt in een lifesavers boat te land op het strand. Er is niet zoals in Nederland een live televion broadcast maar verder lijkt het erg op sinterklaas

De zomer staat hier op het punt van beginnen. Begin December gaande scholen dicht en staat alles in het teken van kerst op vakantie gaan en vooral genieten van zon zee en strand. De laatste drie week heeft het veel geregend wat erg goed is voor alles hier. De dam niveau zijn nu 20% wat betekend dat je 124 liter water per persoon per dag mag gebruiken. 5 jaar geleden was water hier gratis wat betekende dat iedereen volop water gebruikte om de tuin te besproeien auto te wassen enz. Doordat het zo weinig geregend heeft is er een water tekort onstaan. De overheid heeft dan ook verboden dat je niet meer water mag gebruiken dat 110 liter per dag (wat nog steeds meer is dan het gemiddelde in Nederland van 108 liter). Het grappige is dat we laats een overzicht kregen van ons water gebruik. Het overzicht liet zien dat ons gerbuik gedaald was met 60% tot 160 liter total per dag (5 mensen).

Wij beginnen ons ook langzaam op te maken voor kerst. Op mijn werk heb ik nog de laatste dingen om af te maken voordat alle kerst formaliteiten beginnen. De maand december staat in het teken van kerst vieren en kerst borrels. Veel mensen houden een feestje waar je dan voor wordt uitgenodigd. Op mijn werk heb ik net de beoordelingsronde achter de rug en ik heb idee dat ze erg tevreden zijn over wat ik doe. Maandag hebben ze de gezamenlijke beoordeling en ik ben benieuwt wat eruit komt. Ik vind mijn werk erg leuk maar ben toe aan wat meer diepgang.

Deze week heeft Henrike de auto gerepareerd. Het raam wou niet meer omhoog. Dus Henrike samen met de buurman de deur uit elkaar gehaald. het probleem wat dat een palletje op het raam transport systeem was afgebroken. Conclusie we moeten een nieuw systeem kopen. Nieuw 700 dollar en bij de sloop 160 Dollar. Henrike in haar bloemetjes jurk en drie kinderen naar de sloop en na wat zoeken hadden ze het geschikte onderdeel gevonden wat we de volgende avond samen met onze buurman in de auto hebben gezet.
verder is Henrike begonnen met het maken van Tassen. Het is nog allemaal pril maar ze heeft er veel plezier in om ze te maken wat goed is.

We zijn tot de conclusie gekomen dat henrike bij de zwangerschap van bloem te veel Red bull heeft gedronken. Bloem is super actief, klimt overal op en doet alles wat Eliam en Luca doen. Ze begint een beetje te praten wat erg grappig is. Ze maakt ons duidelijk wanneer ze wel en niet iets wil en het woord nee wordt vaak gebruikt.
Eliam en Luca worden groot. Eliam geniet erg van het maken van puzzels en het doen van memory en het lezen van boeken. Het is een echte Jongen die geniet van buiten spelen, in de zandbak ez. Luca wordt een echte dame. Elke ochtend moet ze eerst in haar collectie kleren kijken wat ze aan will, welke kleur onderbroek, welke jurk enz. Ze is erg bijdehand en ze weet precies wanneer ze lief moet zijn en wanneer niet. Het voordeel is dat ze ook wat beter luisteren en dat je veel dingen met ze kan overleggen.
We genieten erg van ze. Gisteren hebben ze weer gezwommen wat erg leuk was om te zien. Het regende ontzettend hard en ze vonden het erg spannend om in de regen te zwemmen. We merken dat ze meer gewend raken aan het water wat Luca sprong in het water zonder bandjes aan en ze vond het geen probleem dat ze met haat hoofd onderwater ging.
Luca heeft soms ook de vreemdste Engelse woorden. Gisteren zei ze "have a nice day"tegen haar zwemles teacher.

Ik ga zo ophouden we krijgen straks iemand uit de kerk te eten. Henrike is nog in de kerk Ze moest zingen met het kerstkoortje waar ze in zit. Iedereen een goede week en succes met sinterklaas en de kerst voorbereidingen.

Elbert

Great Ocean Road

2007-11-12T12:48:00.000-08:00

Zo hier is dan een filmpje van ons weekend in Melbourne.

boekingen voor resort australie...

2007-11-10T04:05:00.001-08:00

hallo allemaal!
vandaag zijn we opnieuw een keer naar seaworld geweest, er was een optreden van bert en ernie en andere sesamstraat vrienden dus de kids stonden te springen!
verder een drukke en leuke week achter de rug. Onze vrienden dorien en wynand (uit nederland) hebben hun twee jaar down under er bijna opzitten, ze zijn deze week begonnen aan hun afscheidsreis, hun huis is zielig leeg en al hun bezittingen die ze niet verkochten op de garagesale zijn bij ons beland, mmm, dus ons huisje is vol, haha, kunnen wij op onze garagesale weer verkopen.
zoals de kop van dit stukje al verklapt komen bij ons langzaam maar zeker boekingen binnen om langs te komen. wat we erg leuk vinden! het avontuur hier (wat vaak gewoon voelt als dagelijks leven) delen met onze lieve familie en vrienden maakt het alleen maar leuker. We kijken er allemaal naar uit pap en mam te zien in de kerstvakantie, ook heeft Sannah een vakantie geboekt in ons resort, in de nederlandse zomervakantie.
verder heb ik even weinig inspriratie na deze vermoeiende dag...dus ga lekker slapen, tot een volgende keer, ja, ja , het filmpje van de great ocean road houden jullie nog steeds tegoed!

2007-10-29T03:36:00.000-07:00

Zo het heeft even geduurd maar weer een berichtje van ons. Zoals de video laat zien zijn we op "retreat"geweest. Een kamp met als Thema huwelijk. De route beschrijving geeft een goede impressie hoe het werkt als je te ver buiten de bewoonde wereld komt. Rij de snelweg af tot je een bord ziet Mc Donalds 10 minuten en ga dan meteen naar links. het kamp was in een verbouwde boederij en het was allemaal prima gereged. We werden ingedeelt in slaapzalen waarbij de jongens en mannen gescheiden van de vrouwen sliepen. De vrijdag avond stond in het teken van leuke dingen zoals spelletjes doen en kletsen met elkaar. Wij als gezin waren vooral moe wat betekende dat we vroeg naar bed gingen. Uit ervaring weten we namelijk dat Eliam om zes uur weer klaar wakker is om avonturen te beleven. De zaterdag was goed er was weer een amerikaan ingevlogen die ons uit ging leggen hoe een huwelijk werkt en wat je wel en wat je niet moet doen. Het was nogal een pedagogisch praatje wat wel interressant was om te horen maar ook een herhaling van vaker gewoorde kennis. In onze gemeente zitten veel jonge mensen waar het waarschijnlijk wel toegevoegde waarde voor had. De spreker ging vooral in op de verschillende stadia in het huwelijk en welke emotionele veraderingen dit heeft voor de man en de vrouw.
De kinderen hadden het ondertussen goed naar hun zin. Ze verden vermaakt in de Car Crash (crech) en genoten van alle tijd een aandacht van de mevrouwen (zoals eliam ze noemt). Eliam heeft tegenwoordig voorkeur voor sommige personen en daar gaat hij even mee kletsen. He is wel grappif om te zien hoe hij dat aan aanpakt. Hij loopt voorzicht nar iemand toe kijkt de persoon aan en begint een verhaal over van alles en nog wat.

De rest van de zaterdag stond in het tekend van zwemmen in het zwembad en kletsen met deze en gene. O ja het goede aan het weekend was dat al het drinken en eten door onze koks verzorgd werd. Zondag zijn we in de middag weer naar huis gegaan waarna we vroeg zijn gaan slapen. Het leuke aan het weekend is dat alles relex gaat en dat iedereen op de zelfde golglengte zit. Iedereen weet wat we als gemeente willen en draagt daat hun steentje aan bij.

Verder gaat alles zijn gangetje hier. De zomer begint en het word warmer. De laatste paar dagen heeft het veel geomweerd en hard geregend wat goed is. Op min werk heb ik het druk. Woensdag en donderdag twee dagen naar Melbourne en vrijdag een curcus geven. Leuke dingen maar het kost wel veel tijd. Ik heb het goed naar mijn zin ik doe leuke dingen en geniet van het hier zijn.

Ik fiets nog steeds met veel plezier naar mijn werk. het is nog steeds gevaarlijk maar er zijn geen gekke dingen gebeurd.

Iedereen veel succes met alles

Liefs

Elbert

2007-10-16T13:26:00.000-07:00

Zo een filmpje van de verjaardag van Eliam en Luca en hun feestje

even geduld aub

2007-10-14T20:09:00.001-07:00

lieve mensen, wij zijn hard aan het werk...
er zijn al een poosje geen nieuwe berichten, we zijn bezig met een filmpje van de verjaardag van luca en eliam, die erg leuk was! En afgelopen dagen zijn we in melbourne geweest, de kids zijn in Brizzie gebleven bij hele lieve oppassers en elbert was al in melbourne en ik, henrike, ben er donderdagavond naar toe gevlogen, we hebben een klein campertje gehuurd en hebben de Great Ocean Road gereden wat fantastisch was, daarna hadden we nog een avond en ochtend in Melbourne en heeft elbert mij rondgetourt langs alle mooie plekjes en grappige winkelstraatjes die hij had ontdekt toen hij daar 10 jaar geleden woonde. Het was een prachtig weekend, een filmpje ervan in in de maak...
er volgt snel meer nieuws!!met foto's en filmpjes... dus ...blijf kijken!
Henrike

even een mooie foto voor jullie

2007-10-02T03:57:00.000-07:00

Luca en Eliam zwemmen deze twee weken elke ochtend en vinden het heel leuk.
Vanmorgen zelfs zo leuk dat ze elkaar een dikke waterknuffel gaven!

weekend...

2007-09-30T02:48:00.000-07:00

Het begint hier weer flink warm te worden, het weekend ongeveer 33 graden, dus wat doe je dan?
naar het strand natuurlijk. Zaterdag gingen we naar een strand bij de Gold Coast (klinkt als een slechte soap maar refereert natuurlijk naar de gouden stranden). (de stranden ten noorden van Brisbane heten de Sunshine Coast en ten zuiden de Gold Coast).
Zaterdag gingen we naar Burleigh Heads, waar we genoten van geweldige branding! Echt een speeltuin. De stroming was sterk en er werd door wel 7 lifeguards opgelet. (ja, dat voelt heel veilig) Tot we allemaal uit het water moesten, er was een Haai gesingaleert, (tja misschien?) even later werden er twee grote akelige kwallen uit het water gevist, - Leuke avonturen om over naar huis te schrijven maar soms vraag je je af wat je doet in een land waar alle dieren gevaarlijke trekjes lijken te hebben, kwallen die je kunnen verlammen of zelfs doden, roggen, hongerige haaien, giftige slangen enzovoort enz. De kids vermaakten zich lekker op het strand en aten koekjes met veel zand maar vonden ze nog heerlijk. Vandaag is het zondag en hebben we een vrij rustige dag gehad, we hebben weer (zoals elke maand) een burenborrel gehad wat gezellig is en het is leuk de mensen in je eigen straat te leren kennen. De kinderen gingen in een speeltuin spelen en luca ging via de brandweerstang naar beneden bij de glijbaan, tot onze verbazing en , oke, schrik ging Bloem en zo achteraan!! ze hield zich goed vast en kwam lachend beneden. Het laat wel zien dat ze luca en eliam lekker achterna hobbelt. Over luca en eliam gesproken ze zijn zich al enorm op hun verjaardag aan het verheugen, ze hebben er allerlei ideen over en nodigen zelf mensen uit voor hun feestje, omdat ik net mijn verjaardag heb geviert weten ze een beetje wat ze te wachten staat, dus praten ze over taart, slingers en kadotjes.
Nu kijken we Australian Idols, ze zijn echt supergoed! (en zingen fatsoenlijk engels..)
tot de volgende keer, henrike

zwemles

2007-09-26T01:36:00.000-07:00

deze en de volgende week krijgen luca en eliam elke dag zwemlessen. Hun vriendinnetjes Nikki (uit singapore) en Zoe (uit Nederland) doen ook mee. Ze leren op de kant te klimmen, met hun benen heel hard te spartelen en drijven en bubbels blazen. Totha nu toe lijkt het nog niet echt op zwemmen maar ze hebben erg veel plezier en dat lijkt me een goed begin. Vandaag hebben we na het zwemmen met z'n allen gelunched bij ons thuis (het zwembad is bij ons in de straat) en dat was erg gezellig, bloem heeft ineens een monstereetlust en at het meeste van alle kinderen, en zij had niet eens gezwommen. Luca is de afgelopen weken zindelijk geworden, ja, inderdaad, HOERA!! (heel wat luiertjes minder per dag.) Eliam wil het ook wel proberen dus vandaag waren we in de tuin en kwam hij trots vertellen dat hij bij een boom had geplast. Toen ik naar hem keek dacht ik, hmm, bij een boom geplast??? Hij had inderdaad bij een boom geplast maar had vergeten zijn broek naar beneden te doen.