g
Afgelopen week van maandag tot vrijdag ben ik met sannah en de kinderen naar de Town of 1770 geweest. 7 uur rijden naar het noorden, voorbij Bundaberg ligt het hele kleine plaatstje Town of 1770 en Agnes waters. Als ik wil kan ik je nu imponeren met mijn historische kennis door te vertellen dat op dit punt kapitein Cook aan land kwam tijdens zijn ontdekkingsreis in het jaar 1770.
Het doel van onze reis was het zien van het Great Barrier Reef en na veel gezoek op het internet en geblader in de Lonely Planet leek dit de beste uitvalsbasis voor ons gezelschap.
We verbleven in een grappig bungalowtje in het vakantie park van, je raad het al, kapitein Cook. het was een piepklein huisje met een driedubbel stapelbed en een tweepersoonsbed. Precies goed voor ons vijven dus.
De omgeving was adembenemend, ook al zeg ik dat over veel dingen in australie.
We lagen lekker aan het strand in Agnes Waters, zandkastelen bouwen, wandelden in het nationaal park van Joseph Banks waar we dolfijenen zagen rondspringen! Omdat er een merkwaardig gevormde baai was kon je naar het westen uitkijken vanaf het strand en zagen we een prachtige zonsondergang (omdat we aan de oostkant van australie wonen zie je nooit de zon in de zee ondergaan, tenzij je vanaf de zee naar het land kijkt, dus een zonsondergang zien is een zeldzaamheid geworden) Het hoogtepunt van de reis was natuurlijk het Great Barrier Reef. Bij een Cruise onderneming hadden we een dag geboekt en dat was een slim georganizerde bedoeling. Sóchtends vroeg voeren we met een catamaran naar Lady Musgrave Island, een onbewoond koraaleiland met daaromheen een lagune. Dit was twee uur door de ruige zee, en we hadden ons strategisch tegen zeeziekte gepositioneert op de voorkant van de boot, het was echt enorm stuiteren maar we hebben het (behalve bloem, die spuugde lekker over me heen) zonder zeeziekte overleeft. Bij het eiland lag een ponton van de cruise onderneming, daarop hadden ze bootjes met glasbodems waarmee je op korte excursies over het koraal werd meegenomen, snorkelspullen en ruimte om buiten te eten en zonnen. We werden met de glasbodembootjes meegenomen naar het eiland waarover we een wandeling maakten met de ranger, die allerlei fantastische verhalen had over de bijzondere vogels die een lange gang groeven met helemaal achterin een ei, als het ei was uitgebroed werd het kuiken door beide ouders vetgemest totdat het kuiken dikker was dan zijn ouders. Dan verlaten de ouders het nest en blijft het kuiken alleen over aan het einde van de gang, daar kan hij niet uit tot die is afgevallen en door de opening naar buiten past en hongerig genoeg is om ook gemotiveert te zijn om met zijn dikke kont uit zijn behagelijke holletje te komen. De rest van zijn leven brengt hij door op zee of in de lucht tot het zelf ouder word en een lange gang graaft voor zijn eigen kroost.
Dit soort wonderlijke verhalen word je verteld en dan word je weer teruggebracht naar de ponton waar we de rest van de middag besteden aan het eten van de lunch, zonnebaden, snorkelen in het rif en ritjes maken in de glasbodemboten. Tijdens die ritjes vertellen ze vanalles over het rif en zagen we veel schilpadden, vissen in alle kleuren en maten, het neefje van Nemo, een clownsvisje die trouw bij zijn anemoon bleef, deze was bruin met blauw, heeeel mooi, en dus niet wit en oranje. Na deze prachtige middag was het tijd weer naar de kust te varen, opnieuw twee uur over een ruige zee... maar we werden dik vet beloont met een walvissen show! We zagen er een aantal en één was heel nieuwshierig en zwom om de boot heen, reageerde op het gejoel van de mensen op de boot en duwde zelf tegen de boot aan. Fantastich!
We zagen ook nog een groepje dolfijnen. Dik vet verwend dus.
De volgende dag rusten we lekker uit op het strand, en de dag daarna was het inpakken en weer de 8 uur terug naar Brizzie. Onvergetelijk.
veel groeten,
vrijdag 1 augustus 2008
Town of 1770 minivakantie
Gepost door
Henrike Gootjes
op
21:12
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten