Tasmanie deel 4

Foto's beschrijven maar en deel van deze plek, beschrijvend genaamd de 'Remarkable Cave'.
De rotsen zijn zo enorm groot, het gebulder van de golven, de zoute lucht. Met trappen klom je naar beneden in en kloof waar het water door een gat naar binnen kwam en weer wegstroomde.





en schattige Echida (prikkelige miereneter)
probeerde de weg over te steken.
Henrike verlengde zijn leven (voorlopig...) door het te helpen oversteken.





De dagen dat we bij Port Arthur waren was het heel nat en koud, gelukkig was een een grote kampkeuken om te koken en eten.
De Camping was een soort dorp op zich, mensen hadden grote kampementen gemaakt en iedereen maakte een groot vuur bij zijn tent, dus het rook de hele dag en nacht naar vuur en rook, veel mensen hadden 1, 2 of 3 boten bij hun tent en hun eigen benzine in hun UTE's.
Een soort zelfvoorzienende middeleeuwse outlaws, we waren een beetje geintimideerd...
En door de kou en nattigheid vroegen we ons af of 3 weken camperen in Tasmanie wel zo'n goed idee was.
Wat een verschil om de volgende dag naar Freycinet aan de oostkust te rijden.

Freyecinet National Park is een schiereiland aan de Oostkust van Tasmanie, met 3 gekke bergen op een rijtje genaamd 'The Hazards' en een soort pelgrimsoord strand genaamd "wineglass bay". Er is een camping aan het strand van het nationaal park die zo populair is dat je in augustus word geloot wie er tussen kerst en pasen op de camping kan staan. Ik waagde een gokje door de ranger te vragen of er ook een plekje was voor één nacht, en, ja, er had iemand afgezegd en we konden op de camping staan. We begrepen de populairiteit! Een eigen plek omringt door 'bush' en een eigen trapje naar het strand en uitzicht op de Hazards, en in de ochtend kan je meteen aan mooie wandelingen beginnen, want je bent al in het Park.